Een NYT-recruiter deelt advies over hoe u een competitievere sollicitant kunt zijn

Hoe competitief is het om deel te nemen aan het zomerstageprogramma van de New York Times-redactie? Het is, statistisch gezien, 10 keer gemakkelijker om geaccepteerd te worden voor Harvard. Het is 20 keer makkelijker om een ​​prestigieus slot te verdienen bij West Point. En het is bijna 60 keer gemakkelijker om toegelaten te worden tot mijn geliefde alma mater, Boston College.

De redactie ontving zo'n 5.000 aanvragen voor 25 slots voor het programma van deze zomer. Dat betekent dat onze stage bij de redactie een acceptatiegraad heeft van 0,5 procent - lager dan welke universiteit dan ook in de Verenigde Staten.

We vinden het geweldig om zoveel studenten te zien die duidelijk geïnspireerd zijn door de kracht van journalistiek. Maar de cijfers drijven een onweerlegbare realiteit naar huis: zelfs als de opwinding over ons beroep stijgt onder gepassioneerde jonge mensen, lijkt het moeilijker dan ooit om een ​​carrière in de journalistiek te beginnen.

Jonge journalisten zien een veranderd terrein van zelfs drie jaar geleden. Het traditionele krantenpad (klein papier => medium papier => groot papier) is door bezuinigingen minder rendabel. En hoewel er nieuwe paden zijn geopend, kan het pad dat voor de volgende generatie ligt net zo goed lijken op een kokende pot spaghetti.

Als recruiters die door dit veranderende landschap navigeren, hebben we ook de verantwoordelijkheid om diversiteit te zoeken in onze pool van kandidaten. En dat betekent dat we een aantal manieren moeten veranderen waarop we onze zoektocht naar nieuw talent benaderen.

Mijn supervisor, Carolyn Ryan, assistent-hoofdredacteur, en ik zijn de meeste dagen letterlijk geobsedeerd door manieren om divers talent te werven en te ontwikkelen, gezien deze nieuwe realiteit in de sector. We denken na over innovatieve benaderingen van ons stageprogramma. Een idee, overgenomen van de Boston Globe, is om een ​​schrijfcoach in te huren om onze stagiaires te begeleiden en een extra laag feedback te geven. Een andere is om managers te coachen in de kunst van het geven van constructieve feedback.

En later dit jaar kondigen we een nieuwe fellowship voor de vroege carrière van de redactie aan, die begin 2019 van start gaat.

We zijn doorgedrongen. Tweederde van onze zomerstagiairs dit jaar zijn studenten van kleur, met een groot deel van de eer naar Rich Jones, de voormalige stagiair-directeur. Hij bracht een groot deel van zijn tijd nauwgezet door met het volgen van de carrières van zoveel jonge mensen. Ondertussen zal mijn collega John Haskins binnenkort een diverse klasse van talent introduceren voor ons Student Journalism Institute, een twee weken durende, volledig betaalde journalistiek bootcamp die we organiseren met hulp van de National Association of Black Journalists en de National Association of Hispanic Journalisten.

Het is echter niet genoeg om studenten naar ons toe te halen. We moeten onze wervingsinspanningen verspreiden naar plaatsen waar we misschien nog niet eerder zijn geweest. Ik was bijvoorbeeld net in Austin op het International Symposium on Online Journalism, waar ik tientallen studenten uit Texas en daarbuiten ontmoette. Ze waren hongerig om carrières te beginnen in alles, van internationale rapportage tot augmented reality.

Zeker, er is nog werk aan de winkel. Mijn bedrijf onlangs gepubliceerd een diversiteitsrapport een kijkje in onze redactiekamer en de langetermijnvisie die we hopen te bereiken.

Ondertussen proberen we strategisch na te denken over de beste manier om de gebruikelijke patronen te doorbreken die ons terugbrengen naar dezelfde industriële pijplijnen.

Jarenlange bezuinigingen op de redactie hebben als neveneffect gehad dat veel betaalde stageplaatsen voor redacties langs de oost- en westkust zijn geconcentreerd, en vooral in New York City en Washington, DC. van het nemen van een onbetaalde stage met een achterstand (The Times betaalt zijn stagiaires).

Bovendien lijkt de dominantie van enkele topopleidingen voor journalistiek onder de topstages (zie het als het Nieuws-Industriële Complex) te zijn gegroeid.

De meest prestigieuze J-scholen leveren kandidaten met referenties die bijna zijn ontworpen om recruiters aan te trekken. Studenten spreken de lingua franca van de digitale journalistiek (Gewenning! Recirculatie! Aggregatie!). En die instellingen maken gebruik van grote bestaande alumninetwerken van redactiekamers, waardoor hun studenten een aanzienlijk voordeel hebben.

Ik klop niet op die uitstekende scholen, noch negeer ik het harde werk van kleinere journalistieke programma's. Maar het speelveld is verwant aan, laten we zeggen, groot universiteitsvoetbal. Afgezien van de incidentele uitschieters, kunnen slechts een paar elite-instellingen strijden om de hoofdprijzen.

Bovendien zijn de banen bij de redactie zo gespecialiseerd geworden en de loopbaantrajecten voor specifieke functies zo uiteenlopend, dat zelfs het vinden van de juiste toon op een cv moeilijk is. (Welk beproefd advies hebben loopbaanadviseurs te geven aan mensen die op zoek zijn naar een baan in de doelgroepontwikkeling? Zoekmachineoptimalisatie? Seriële podcasts?)

De meest populaire vraag die ik krijg van studenten is: 'Welke vaardigheden heb ik tegenwoordig nodig?' Het is een commentaar op onze steeds veranderende business dat deze vraag vaak afkomstig is van J-school upperclassmen die al lang voorbij de grondbeginselen zouden moeten zijn.

Het antwoord? Ontwikkel snel zowel nieuws- als digitale vaardigheden. Je kunt tegenwoordig geen journalist zijn zonder de digitale tools en het publiek op zijn minst te begrijpen, zo niet te beheersen. Maar je kunt ook geen journalist zijn zonder verslaglegging, schrijfvaardigheid en gezond verstand.

De tweede vraag die ik krijg is: “Hoe laat ik mijn cv opvallen?” Ik zoek in de eerste plaats betrokkenheid bij de journalistiek. Het maakt me niet uit naar welke school je ging of waar je vandaan kwam. Maar ik wil wel bewijs zien dat je het beste hebt gemaakt van elke kans die je hebt gekregen. Had uw school bijvoorbeeld een campuskrant? Zo ja, zat u in het personeel? Ben je stafchef geworden? Heeft je werk daar echt impact gemaakt? Ik wil een volharding in je enthousiasme zien.

Nog een vraag die we krijgen: “Wat gebeurt er na die zomerstage?” Het antwoord is eigenlijk om na school methodisch na te denken over je carrière. Het verbaast me hoeveel studenten hun sollicitatiestrategie voor een universiteit zorgvuldig plannen, alleen om die bedachtzaamheid overboord te gooien wanneer ze op de arbeidsmarkt komen. Heb een plan. Bouw relaties. Solliciteer op een reeks journalistieke banen. Geef jezelf opties. Solliciteer niet alleen bij ons, The Washington Post en CNN.

In de toekomst zullen we veel aandacht blijven besteden aan loopbaanontwikkeling, omdat het moet.

We mogen geen diversiteitsdoelen stellen zonder een mentaliteit die empathisch is voor jonge journalisten met verschillende achtergronden. We moeten onze leidingen goed onder de loep nemen. We moeten relaties aangaan met nieuwe scholen en groepen en talenten zoeken die verder gaan dan dezelfde namen en gezichten.

We moeten investeren in managementtraining en in soft skills, zo simpel als het geven van goede feedback. Als we serieus zijn over het cultiveren van de volgende generatie, zijn de dagen van de gootsteen- of zwemredacties voorbij.

Het belangrijkste is dat we ons moeten scharen achter de legioenen potentiële journalisten die we getalenteerd achten, maar die het minst waarschijnlijk zullen slagen in deze business. En we moeten ons afvragen: hoe kunnen we helpen?

Een recruiter deelt wat hij zoekt

Hier zijn vier dingen die je moet doen om je cv te laten opvallen:

• Toegewijd zijn. Profiteer van elke kans die je wordt geboden (beurzen, campuskranten, stages, beurzen, freelance-optredens, journalistieke groepen, carrièrebeurzen). Als je een voorbijgaande interesse in journalistiek hebt omdat je 'graag schrijft', hebben redacties anno 2018 geen tijd voor jou.

• Krijg redactiestages. Dit is een goed idee, maar zelfs in 2018 is het de beste manier om praktijkervaring op te doen. De meeste mensen die we serieus overwegen voor ons stageprogramma hebben al minstens twee stages op hun naam staan.

• Schrijf voor uw campuspublicatie (of lokale gemeenschapsoutlet). Heel veel. U moet leren basisnieuwsverhalen te schrijven en te rapporteren en een goed nieuwsoordeel op te bouwen. Hoe meer oefening, hoe beter. Je kunt het zien in clips. Ik kan dit niet genoeg benadrukken.

• Denk na over je verhaal. Als je laat in de journalistiek kwam en je bezighield met andere carrières of niet-journalistieke banen had, is dat oké. Zorg er wel voor dat uw verhaal begrijpelijk is voor recruiters en uw voortgang als journalist en als persoon laat zien. “Ja, ik heb bij Trader Joe’s gewerkt toen ik jonger was om de eindjes aan elkaar te knopen, maar mijn echte passie is altijd journalistiek geweest. Eigenlijk ontdekte ik dat het werken in een supermarkt me de kans gaf om sociaal om te gaan met allerlei soorten personages. Ik heb echt op die vaardigheden geleund tijdens mijn huidige stage bij XYZ News.”