Bloederigste horrorfilms ooit: een bloedstollende selectie

Vermaak

Horrorfilms hebben het publiek al meer dan 125 jaar in vervoering gebracht en bang gemaakt, geloof het of niet. De film House of the Devil uit 1896, algemeen beschouwd als de eerste horrorfilm ooit gefilmd, speelde Mephistopheles, een kwaadaardige duivelspion die enkele demonen oproept om twee mannen bang te maken die zijn domein naderen - een buitengewoon griezelig kasteel.

De film markeerde het begin van een van de meest geliefde filmsubgenres, een genre dat nog steeds de aandacht van kijkers over de hele wereld vasthoudt. Fans van dit specifieke genre zijn altijd dol geweest op zogenaamde splatter- of 'gore'-horrorfilms. Hoe verontrustend en zelfs weerzinwekkend ze ook kunnen zijn, ze lijken nooit weg te gaan. Fans van het genre over de hele wereld lijken de beste bloederige films nooit te vergeten. In feite hebben grafische horrorfilms gedurende een zeer lange tijd de neiging om constant de grens te verleggen in termen van gewelddadige sterfgevallen, verminking en wat voor ander soort bloed dat regisseurs maar kunnen bedenken om op te nemen.

Voor filmliefhebbers die niet genoeg bloed en lef kunnen krijgen, is dit artikel bijgewerkt met nog meer grafische horrorfilms.

Veel horrorfilms hebben met groot succes gore gebruikt om enkele echt zenuwslopende en gruwelijke momenten in de film te produceren, vooral wanneer ze worden gebruikt in combinatie met uitstekende plots, scripts, muziek en casts. scènes in films die kijkers 's nachts wakker houden. Momenten die ervoor zorgen dat bewonderaars omkijken als ze alleen lopen. momenten die ervoor zorgen dat toeschouwers nerveus worden als ze comfortabel in het theater zitten. Desalniettemin richt deze lijst zich alleen op het bloed, ongeacht hoe goed de films waren. Bloedspatten. bloedige verliezen. een bloedige pijn. De bloederigste horrorfilms aller tijden worden naar onze mening hieronder weergegeven, gerangschikt.

Waarschuwing: veel van de volgende beschrijvingen bevatten expliciete details van bekende scènes uit de films die ze beschrijven.

Inhoudsopgave

• 1 Braindead (ook wel Dead Alive genoemd)
• 2 Kannibaal holocaust
• 3 Dag van de Doden
• 4 Kwaad dood
• 5 Hellraiser
• 6 Hoge spanning
• 7 Herberg
• 8 Maniac
• 9 martelaren
• 10 Piranha 3D
• elf Re-animator
• 12 Zaag
• 13 Maatschappij
• 14 Terriër
• vijftien De afwijzingen van de duivel
• 16 De vlieg
• 17 De Groene Hel
• 18 Het bloedbad van Texas Chainsaw
• 19 De politie van Gore in Tokio
• twintig Zombie2

Braindead (ook wel Dead Alive genoemd)

Deze zombieklassieker uit 1992 staat regelmatig op de eerste plaats op de ranglijst van de meest gruwelijke horrorfilms ooit gemaakt. Het is echt spookachtig. De aantrekkelijkheid wordt alleen maar vergroot door het feit dat Lords of the Ring-regisseur Peter Jackson toezicht hield op de productie. De zombieaanval in Braindead A.K.A., de geboorteplaats van Jackson in Nieuw-Zeeland. Dead Alive wordt aangewakkerd door een Sumatraanse rattenaap die besmet is met het virus.

Zelfs als de emmers bloed in wezen humoristisch zijn, presenteert wat volgt chaotische zakken van ernstig geweld en bloedvergieten die de geschiedenis ingaan als misschien wel de bloederigste film ooit gemaakt. De film was een kritische hit en Jackson oogstte veel lof voor zijn productie en regie ondanks de aanstootgevende combinatie van gewelddadig geweld met humoristische ondertoon (Jackson bracht tenslotte eerder een vreselijke horrorfilm uit genaamd Bad Taste). Dit spetterfestijn is duidelijk een lange kreet uit zijn latere Hollywood-producties, maar de regie is zo sterk dat het goud weet te maken van een ietwat clichématig verhaal. Wat je ook van Braindead mag denken, het is onmogelijk te ontkennen hoe walgelijk, grafisch en bloederig de film is.

Kannibaal holocaust

Hoewel er altijd controverse is geweest rond horrorfilms, hebben er maar heel weinig geleid tot gevangenisstraf voor de makers van het project. Een van de meest gruwelijke films die ooit is gemaakt om wreedheid, dierenmishandeling en kannibalisme grafisch weer te geven, is Cannibal Holocaust. Op zijn hoogtepunt werd de film op veel locaties als een snuff-film beschouwd en in bijna 50 landen verboden. Hoewel de maatregel in landen als de VS is versoepeld, zijn veel van deze beperkingen nog steeds van kracht.

Gianfranco Clerici schreef het script, terwijl Ruggero Deodato de regisseur van de film is. De meerderheid van de acteurs in de cast is ongehoord, waaronder Robert Kerman, Carl Gabriel Yorke en Francesca Ciardi. De plot gaat over een man die op zoek is naar een team dat verdwaald is in het Amazone-regenwoud. Terwijl de bemanning het geduld van de dorpelingen, die hen een blijvende les willen leren, op de proef stelt, leren we gaandeweg wat er met hen is gebeurd. Het wordt nog steeds beschouwd als een van de meest grafische films ooit gefilmd.

Dag van de Doden

De derde inzending in de Night of the Living Dead-serie, deze zombiefilm uit 1985. Day of the Dead legde de lat voor geweld en intensiteit hoger dan wat in de voorgaande twee films te zien was. Net als zijn voorgangers speelt Day of the Dead zich af tijdens een zombie-apocalyps, dus er zijn genoeg mogelijkheden om brute sequenties en andere grafische details toe te voegen. Day of the Dead bevatte meer dan genoeg bloed om zelfs de meest fervente bewonderaar ervan tevreden te stellen, maar critici waren er niet zo enthousiast over als over de andere twee films.

De meest grafische beelden waren onder meer schietpartijen, afgehakte hoofden, hersenen en gezichten die werden opgelicht, naast mensen die uit elkaar werden gescheurd. Een personage wordt neergeschoten voordat zijn maag wordt opengespleten en ledemaat van ledemaat wordt gescheurd in een van de meest gruwelijke beelden. Een langdurige, bloederige en intense laatste gevechtsreeks brengt al dit extreme bloed tot een einde.

De film is tussen 2005 en 2018 verschillende keren opnieuw gemaakt, maar geen van hen kon de populariteit van het origineel evenaren. Een sTV-serie met Day of the Dead-thema die in 2021 debuteerde, had een overwegend positief eerste seizoen. Een tweede seizoen was echter nog niet officieel aangekondigd op het moment dat dit artikel werd geschreven.

Kwaad dood

Sam Raimi was de regisseur van de eerste Evil Dead-film, die in 1981 werd uitgebracht. Omdat hij zo grafisch was, was deze film jarenlang verboden in Groot-Brittannië. Maar het gaf ook aanleiding tot een serie die talloze sequels heeft voortgebracht. De 2013-editie van Evil Dead was zo gewelddadig dat het moest worden bewerkt om te garanderen dat het de gecontracteerde beoordeling kreeg, wat nog steeds een R-classificatie was, ook al hebben alle afleveringen extreem grafische inhoud.

De film is buitengewoon verontrustend en heeft bewezen een waardige herstart van de originele te zijn, waarbij hij erin slaagt de flair van het origineel voor extreem geweld voort te zetten. Het is gevuld met gewelddadige en beangstigende momenten. De meest intense iteratie van de serie tot nu toe is ongetwijfeld de meest recente aflevering, Evil Dead Rise, die in april werd gepubliceerd.

Hellraiser

Gebaseerd op de verontrustende novelle The Hellbound Heart van Clive Barker, portretteert de cultklassieker Hellraiser het duistere en verwrongen verhaal van Frank Cotton, een hedonistische man die zichzelf onbedoeld vreselijk leed bezorgt. Frank roept de Cenobites op, een afschuwelijk ras van wezens voor wie plezier en lijden identiek zijn, door een mysterieuze puzzeldoos te kraken terwijl hij op zoek gaat naar nieuwe hoogten van sensueel genot.

De Cenobieten onderwerpen Frank aan intens sadomasochisme, wat leidt tot enkele vaak belachelijk expliciete martelingen. De film moest worden verkleind en de meest bloederige en expliciete sequenties moesten worden verwijderd omdat deze aanvankelijk de classificatie X had. De film heeft een aantal sequels geïnspireerd. Een bijgewerkte versie van de Cenobites verscheen in de Hellraiser-reboot, die in 2022 werd uitgebracht.

Hoge spanning

De Franse horrorfilm High Tension werd uitgebracht in 2003. Later kocht Lionsgate Entertainment de film en liet deze in het Engels nasynchroniseren. Twee studenten die vast komen te zitten in een boerderij met een seriemoordenaar zijn het onderwerp van het verhaal. Bij de eerste versie van de film moesten talloze sequenties worden verwijderd om een ​​goede beoordeling te krijgen voor Amerikaanse kijkers, aangezien het zo intens was.

Het heeft een aantal behoorlijk creatieve, brutaal gedetailleerde doodssequenties. Bovendien bevat de film een ​​aantal extreem gruwelijke sequenties waarvan veel kijkers dachten dat ze beledigend waren. Ondanks de hoop van Lionsgate Entertainment was de film een ​​commerciële ramp in de Verenigde Staten, maar is sindsdien uitgegroeid tot een gruwelijke cultfavoriet.

Herberg

Toen Hostel, de eerste in een trilogie van gruwelijke verhalen over marteling voor plezier, voor het eerst werd uitgebracht in 2005, legde het de lat voor bloedvergieten naar angstaanjagende nieuwe hoogten. Misschien wel het meest angstaanjagende aan de film, die werd geregisseerd door de beroemde horrormeester Eli Roth, was de afwezigheid van demonen, geesten of wezens. Het verhaal gaat over twee Amerikaanse vrienden die door Europa reizen wanneer ze worden verleid door twee beeldschone vrouwen. Ze worden echter uiteindelijk verhandeld aan een wereldwijde organisatie die mensen ontvoert en verkoopt aan rijke klanten die zullen betalen om ze te martelen.

De verkenning van de ergste aspecten van de menselijke natuur en de bereidheid van mensen om anderen te kwetsen om hun eigen belangen te bevorderen, maakt de film zo beangstigend. Een vrouw is ernstig verbrand op haar gezicht met een steekvlam in een bijzonder grafische scène, waardoor haar oogbal uit de oogkas hangt, en het wordt later doorgesneden met een schaar - echt verschrikkelijk en gruwelijk materiaal voor alle fans.

Maniac

Low-budget seriemoordenaarfilm Maniac uit 1980 verwierf aanzienlijke bekendheid en maakte zelfs verschillende prestigieuze publicatielijsten van de beste horrorfilms ooit. Het draait om het verhaal van een man die, omdat zijn moeder prostituee was, opgroeide tot een seriemoordenaar.

Vanwege de gewelddadige middelen die de hoofdpersoon gebruikt om zijn slachtoffers af te slachten, meestal door ze te scalperen en hun haar op mannequins te laten zien, zijn de gore-meters van de film hier. In 2012 werd de film opnieuw gemaakt met Elijah Wood in de hoofdrol.

martelaren

De duistere en bloederige inhoud van de Franse horrorfilm Martyrs, een extreem vergeldingsdrama, verdeelde critici en kijkers. De film, die een gruwelijk wraakcomplot toont dat wordt uitgevoerd door een vrouw en haar metgezel nadat ze de familie hebben gevonden die haar als kind heeft misbruikt en beschadigd, is psychologisch buitengewoon onaangenaam.

Het bevat enkele gruwelijke martelscènes, moorden en dodelijke duelgevechten. Vanwege de verontrustende en gruwelijke inhoud van de film verlieten veel kijkers de Marché du Film (een gerenommeerde filmmarkt in Frankrijk) toen deze daar werd vertoond. Mensen zijn ingestort en overgegeven tijdens eerdere beruchte vertoningen van de film vanwege de intens gruwelijke inhoud en psychologisch verontrustende motieven. Hoewel het werd beschreven als een zeer polariserende film, gaven critici het overwegend positieve recensies. Een Amerikaanse remake van de film werd in 2015 uitgebracht door Anchor Bay Films, maar kreeg negatieve recensies.

Piranha 3D

Ondanks hoe bloederig en bloederig het wordt, wordt deze film vaak een horrorkomedie genoemd. Ondanks sequenties gevuld met bloed, verbrokkeling en gruwelijke moorden, heeft de film een ​​komische onderstroom die doorloopt, waardoor het publiek regelmatig de gruwelijke dood van verschillende belangrijke personages toejuicht.

Piranha 3D introduceerde een nieuwe aflevering in de Piranha-franchise, losjes gebaseerd op de eerste Piranha-film uit 1978. Het draait om een ​​grote verscheidenheid aan persoonlijkheden die allemaal enorme scholen uitgestorven piranhavissen tegenkomen nadat ze door een aardbeving in een draaikolk zijn losgelaten. Bezoekers van een groot meer buiten Arizona worden het slachtoffer van de woeste dieren. Hoewel de bloed- en bloedwaarde van deze sequenties consistent vrij hoog is, worden de dodelijke slachtoffers en verwondingen die ze toebrengen vaak op komische manieren afgebeeld.

Re-animator

Sommige horrorfilms gebruiken zo extreem geweld dat ze in wezen parodieën op het genre worden. Re-Animator valt onder deze categorie. Dennis Paoli schreef het scenario voor de film, die Stuart Gordon regisseert. Bruce Abbott, Barbara Crampton en Jeffrey Combs behoren tot de voornamelijk niet genoemde castleden; de plot is gedeeltelijk gebaseerd op H.P. Herbert West-Reanimator, een seriële roman van HP Lovecraft.

In de film ontwikkelt Herbert West, een geneeskundestudent, een serum dat de doden kan terugbrengen. Wanneer Herbert de universiteitsdecaan probeert te vertellen over zijn succes bij het redden van een kat, stuurt deze hem onmiddellijk van school. Wanneer Herbert en een collega terugkeren naar de school om zijn werk op te halen, komen ze terecht bij het mortuarium waar ze met succes een hele persoon nieuw leven inblazen die in een gewelddadige zombieachtige toestand is geraakt. Natuurlijk gaat het snel mis.

Zaag

Deze cultklassieker uit 2004 was een kaskraker en de doorbraak van James Wan. Vanwege het succes van Saw, dat diende als zijn speelfilmdebuut, is sindsdien een complete franchise met nog acht films ontstaan. Hoewel het bloed en de ingewanden van de film misschien niet zo grafisch waren als sommige andere bekende horrorfilms, maakten het originele verhaal en de meesterlijke regie het tot een echt verontrustende en enge ervaring.

Dat wil niet zeggen dat er geen bloed of gore was. De meest bekende reeks in de film heeft een van de hoofdpersonages, die, nadat hij is ontvoerd en vastgeketend, een krappe toiletcel deelt en uiteindelijk zijn eigen been moet afzagen om te ontsnappen. Als je moet overwegen om in dezelfde omstandigheid vast te zitten, sijpelt het huiveringwekkende moment door de huid van de kijker.

De niveaus van bloed en geweld worden in de sequels vaak nog verder opgevoerd. Saw staat echter op de lijst vanwege zijn uitstekende plot en algemene griezeligheid, die op meesterlijke wijze spanning over het bloed legde om een ​​van de meest verontrustende films ooit gemaakt op dat moment te creëren. Vanwege het succes van de franchise staat een tiende inzending gepland voor release in 2023.

Maatschappij

In de horrorfilm Society uit 1989 komt een rijk kind uit Beverly Hills erachter dat zijn familie lid is van een moorddadige sekte. Hoewel de film in 1989 werd gefilmd en voltooid, duurde het nog drie jaar voordat hij in de Verenigde Staten werd uitgebracht. De film is berucht vanwege zijn waanzinnig buitensporige bloederige scènes en gruwelijke lichaamsverminkingen (om nog maar te zwijgen van een demonische, met bloed doordrenkte orgie), en behoort ook tot het body horror-subgenre van horror.

Hoewel veel critici dachten dat het geen erg serieuze film was, werd hij in sommige kringen toch goed gewaardeerd en maakte hij zelfs verschillende lijsten van de 100 beste horrorfilms ooit gemaakt. De film werd geprezen om zijn make-up en speciale effecten. De meest bekende scène toont het 'rangeren' of ernstige misvorming en vervorming van een menselijk lichaam.

Terriër

Na de eerste release in 2016 groeide deze film al snel uit tot een cultstatus. Terriifier 2 werd uitgebracht in 2022. Art the Clown, de belangrijkste antagonist van de film, lijkt een gewone man te zijn, maar is eigenlijk een angstaanjagende clown. Ondanks het feit dat hij zelden spreekt, bespot en kleineert hij zijn slachtoffers vaak door grappige acties na te bootsen en expressieve gebaren te gebruiken.

Het personage is eigenlijk een meedogenloze moordenaar die zijn slachtoffers regelmatig martelt, naast het vermoorden en in stukken hakken, ondanks zijn grappige uiterlijk. Welke van de twee films bloediger is, staat ter discussie omdat ze allebei gedenkwaardige gruwelijke scènes bevatten die koude rillingen over de rug veroorzaken. De films hebben ook erkenning gekregen voor het meesterlijk samensmelten van gespannen spanning, humoristische aspecten en brutaal geweld. Gezien hun toenemende populariteit lijkt het waarschijnlijk dat er een nieuwe en duurzame franchise is ontstaan ​​uit de films.

De afwijzingen van de duivel

Hoewel Rob Zombie de coolste man op aarde is en van geweld houdt, moet je je afvragen wat er door zijn hoofd gaat. The Devil's Rejects, het eerste deel van de vervolgreeks House of a Thousand Corpses, vervolgt de wrede razernij van de Firefly-familie, gespeeld door Bill Moseley, Sheri Moon Zombie en Sid Haig, die op de vlucht zijn na de gebeurtenissen van het eerste deel. film.

De familie wordt belegerd door een politieteam dat de familie wil elimineren nadat ze hebben vernomen dat ze in de loop der jaren meer dan 75 mensen hebben vermoord in de film, die is geschreven en geregisseerd door Rob Zombie. Terwijl de meerderheid van de familie wordt gedood en in hechtenis genomen, ontsnapt het kerntrio en begint een kat-en-muisspel met de politie en een sheriff die een groot probleem lijkt te hebben met de familie.

De vlieg

Wie zegt dat drama niet kan worden opgenomen in bloederige films? Het baanbrekende succes van regisseur David Cronenberg, The Fly, was zijn poging om de klassieke film opnieuw uit te vinden met een nieuw plot. Het scenario is geschreven door Edward Pogue en Cronenberg zelf. De plot toont het acteervermogen van Jeff Goldblum en Geena Davis. In de film ervaart Seth Brundle, een slimme wetenschapper die heeft bedacht hoe hij anorganische materie van de ene plaats naar de andere kan teleporteren, zowel succes als mislukking.

Hij moet uitzoeken hoe hij organisch materiaal kan vervoeren zonder het te koken om zijn eigen technologieën te bevorderen en meer investeringen te krijgen. Brundle test de techniek op zichzelf na een succesvolle test met een aap, maar hij is zich er niet van bewust dat er een vlieg met hem in de teleporteercapsule is gekomen. Brundle begint aan een lange, pijnlijke transformatie in een vliegachtig wezen nadat hun moleculen zijn gecombineerd, met gruwelijke resultaten.

De groene hel

The Green Inferno is een horrorfilm uit 2014 met een donker randje en doorspekt met gruwelijke kannibalistische scènes. Een bende wrede kannibalen neemt een groep tieners voor het milieu gevangen nadat ze een vliegtuigongeluk in het Amazonewoud hebben overleefd.

De griezelige realiteit dat dergelijke praktijken bestaan ​​en in sommige delen van de wereld zelfs nog steeds gebruikelijk zijn, ligt ten grondslag aan de vaak gruwelijke en gruwelijke kannibalistische beelden. In het licht hiervan moeten afbeeldingen van buitensporig geweld, genitale verminking en kannibalisme worden vermeden door kijkers die snel beledigd zijn. Een van de slachtoffers, een veganist, moet consumeren wat ze later realiseert dat het vlees is van een van haar eigen vrienden in een van de meest gruwelijke sequenties.

Het bloedbad van Texas Chainsaw

Er zijn negen films in deze eerbiedwaardige franchise, die allemaal begonnen in 1974 met The Texas Chainsaw Massacre. Verschillende landen hebben de film verboden omdat deze als overdreven grafisch werd beoordeeld en kregen veel kritiek vanwege het geweld dat erin te zien was. Ondanks alle controverse eromheen, wordt de eerste film in de serie erkend als een van de meest invloedrijke horrorfilmfranchises.

Het eerste deel van de trilogie, met in de hoofdrol het nu beroemde en iconische personage Leatherface, staat bekend om zijn gruwelijke moordscènes. Natuurlijk is een kettingzaag het favoriete wapen van Leatherface, en het angstaanjagende geluid ervan zal altijd overal in de hoofden van kijkers blijven omdat het met groot voordeel werd gebruikt en een aantal episch spannende momenten opleverde.

De politie van Gore in Tokio

Buiten animatie wordt het splatterpunk-subgenre zelden verkend, grotendeels omdat de verhaallijnen in dit subgenre er uitsluitend op gericht zijn het publiek te choqueren. Tokyo Gore Police kon echter op onze lijst komen omdat het het genre een frisse draai geeft door het leuk te maken om naar te kijken. Met hulp van Kengo Kaji schreef, regisseerde en monteerde Yoshihiro Nishimura de film als een enkel project. De casting call toont de capaciteiten van Yukihide Benny, Itsuji Itao en Eihi Shiina.

Een jonge dame genaamd Ruka sluit zich aan bij de Tokyo Police Corporation in een sombere toekomst om de ongelooflijk dodelijke mutanten die bekend staan ​​als de Engineers te vinden en te elimineren. Deze extravagante film speelt zich precies af zoals je zou verwachten van iets met zo'n pompeuze naam. Tokyo Gore Police heeft verbluffende beelden, verbluffende praktische effecten en een nooit eindigend spervuur ​​van bloederige beelden. De intense, brutale, rare en vreemde verwachtingen worden door de film waargemaakt.

Zombie2

De ideale mogelijkheden om wat bloed en bloed toe te voegen, zijn vaak te vinden in horrorfilms met ieders favoriete zombiemonsters. Omdat het niet echt een vervolg is, heeft deze specifieke klassieker van Lucio Fulci een titel die misschien een beetje verwarrend is. De Italiaanse film, die daar Zombie heette, werd ten onrechte op de markt gebracht als prequel op Dawn of the Dead. Hoe het ook zij, de Italiaanse horrorfilm uit de jaren 80 zorgde voor een revolutie door de veelgeprezen film Zombie 2 uit 1979 (ook bekend als Zombi 2).

Intense bloederige scènes, waaronder een oogverblindende scène, waren aanwezig in de film. Het bevatte ook een scène waarin een haai wordt aangevallen door een zombie. Gezien het feit dat dit plaatsvond in 1979, een tijd waarin CGI beschikbaar was, was het maken van films behoorlijk creatief. Vanwege het intense geweld kreeg de film een ​​18-rating en werd hij bestempeld als 'video smerig'.