'Journalistiek doe je niet met toestemming', zegt auteur van Nick Saban-biografie

Onder het kopje publiciteit is goede publiciteit komt de reactie van Nick Saban op Monte Burke's nieuwe biografie over hem, 'Saban: het maken van een coach.'

Tijdens een persconferentie begin augustus zei de coach van Alabama ongevraagd sprak zijn afkeuring uit in Burke het schrijven van een ongeautoriseerde biografie.

“Ik wil gewoon dat iedereen weet dat ik tegen een ongeoorloofde biografie ben; voor iedereen', zei Saban. “En ik denk dat dat iemand is die je niet eens kent die probeert te profiteren van je verhaal. Of het verhaal van iemand anders. En een dezer dagen als ik klaar ben met coachen in Alabama, zal ik een geautoriseerd boek schrijven omdat je weet dat er eigenlijk maar één expert in mijn leven is. En raad eens wie dat is. Mij. En er zal geen verkeerde informatie zijn, er zullen geen valse verklaringen zijn, er zullen geen geruchten zijn, er zal geen deskundige analyse van iemand anders zijn.”

Voor de meeste auteurs en uitgevers zouden de krachtige opmerkingen van Saban als een zegen worden beschouwd. Hij bracht het profiel van Burke's boek naar een nieuw niveau door het in de nieuwscyclus te plaatsen.

Burke zei echter dat het moeilijk is om de impact van Sabans opmerkingen te meten. Het boek is zo hoog geweest als 17^eop de Bestsellerlijst van de New York Times voor non-fictie.

'Saban heeft zeker het nationale bewustzijn voor het boek verhoogd', zei Burke. 'Er is echter een goede mogelijkheid dat veel hardcore fans van Alabama het boek niet willen lezen vanwege wat hij zei.'

Burke had zijn eigen reactie op de opmerkingen van Saban. Ongeautoriseerde biografieën zijn een nietje in de industrie. Het is niet anders dan een media-outlet die een profiel blijft nastreven zonder medewerking van het onderwerp.

'De standaardgrap is dat Saban de economie van de uitgeverswereld niet begrijpt', zei Burke. “Ik las duizenden verhalen op Saban en ze waren niet geautoriseerd. Kreeg Bob Woodward toestemming van Barack Obama om boeken over hem te schrijven? Nee. Journalistiek doe je niet met toestemming.

'Hij kan een probleem hebben als een schrijver met een bepaalde agenda naar binnen gaat. Dat is niet eerlijk. Als je echter een boek schrijft dat objectief is, is het moeilijk om een ​​beef te hebben.

Burke vond dat hij een objectief boek over Saban had geproduceerd. Hij schrijft het portret van een complexe en gedreven man die de top van zijn vak heeft bereikt en de status van icoon nadert, als hij er al niet is. Saban is nauwelijks perfect, en er zijn zeker passages die hem doen ineenkrimpen; namelijk zijn flirt met de baan in Texas terwijl hij schijnbaar verschanst was in Alabama. Maar voor het grootste deel heeft het boek veel goede dingen te zeggen over Saban en de methoden die hij gebruikte om te slagen.

De wortels van het boek begonnen na Sabans eerste jaar in Alabama. Burke, onder de indruk van de manier waarop de coach programma's in Michigan State en LSU omdraaide, stuurde een briefje waarin hij zei dat hij een verhaal over hem wilde doen voor Forbes. Saban zei ja, en ze brachten twee dagen samen door voor... een omslagverhaal.

Burke hoorde van mensen dat Saban het stuk niet mooi vond. Toen hij de bus twee jaar later bezocht, merkte hij echter dat er een grote poster van de Forbes-omslag buiten het kantoor van Saban hing.

Met daaropvolgende nationale kampioenschappen in Alabama bleef Burke gefascineerd door Saban en belde hij de coach om zijn voornemens om een ​​boek te maken te bespreken. Burke herinnerde zich dat Saban tijdens het gesprek niet veel had gezegd.

'Hij stuurde echter geen algemene e-mail naar mensen die hen zeiden niet met mij te praten', zei Burke.

Burke zei dat hij meer dan 250 interviews deed, en 98 procent daarvan stond op de plaat. Hij ontdekte dat mensen die hem kenden 'net zo door hem gefascineerd waren als ik'.

Nadat Burke het boek uit had, belde hij Saban opnieuw.

'Ik denk dat het eerlijk is dat het onderwerp niet verrast is als er iets uitkomt in een verhaal of een boek,' zei Burke. 'Ik heb de dingen besproken die hij wel en niet leuk zou vinden.'

Nogmaals, Saban zei niet veel. Maar hij deed het uiteindelijk wel tijdens die persconferentie in augustus en zei dat het de enige keer zou zijn dat hij het boek toesprak. Toen Saban zijn opmerkingen maakte, zei Burke dat hij er vrij zeker van was dat de coach het boek niet had gelezen. Met het nieuwe seizoen dat deze week begint, lijkt het onwaarschijnlijk dat hij sindsdien veel heeft gelezen.

'Ik hoop dat hij op een dag zal gaan zitten, het zal lezen en beseffen dat het onpartijdig was. Ik heb mijn werk gedaan', zei Burke. 'Een van zijn voormalige spelers zei: 'Hij zal het boek eerst haten, maar uiteindelijk zal hij erover kalmeren.''

********************

Aanbevolen literatuur over sportjournalistiek :

Frank Fitzpatrick van de Philadelphia Inquirer gelooft Sports Illustrated is in verval.

Mark Selig van Achtergrondverhaal praat tegen Tom Haudricourt van de Milwaukee Journal-Sentinel over hoe hij het verhaal brak over een homoseksuele speler in het minor league-systeem van de Brewers.

Lange tijd St. Louis Post-Dispatch columnist Bernie Miklacz legt uit waarom hij verliet kranten om sportpraatradio te doen.

Katie Nolan van Fox Sports doet een SI Media podcast met Richard Deitsch.

******

Ed Sherman schrijft over sportmedia op shermanreport.com . Volg hem @Sherman_Report .