Lewinsky en Clinton: hoe hun affaire onze seksuele cultuur herdefinieerde

In deze afbeelding uit een video omhelst Monica Lewinsky president Clinton terwijl hij weldoeners begroette op een gazonfeest van het Witte Huis in Washington, 6 november 1996. (AP Photo/APTV)

Monica Lewinsky is terug in het openbaar met een essay in Vanity Fair . Haar reflecties, getint als ze zijn met seksueel schandaal en het presidentschap, fascineren nog steeds. Voor zover ze voorafgaan aan een presidentiële verkiezing onder leiding van Hillary Clinton, zullen ze worden gebruikt om de argumenten van vijandige politieke agenten aan te wakkeren.

Ik hoop dat journalisten en andere commentatoren zich niet zullen beperken tot het politieke kader van dit verhaal. Als ik terugdenk aan het Clinton/Lewinsky-schandaal (hoe vreemd het nog steeds voelt om de naam van een president te verbinden met die van een stagiair), moet ik eraan denken hoe ingrijpend het was, niet alleen voor ons politieke leven, maar ook voor onze seksuele cultuur. Ik kom in de verleiding om te zeggen dat het schandaal hielp bij het herdefiniëren van seksuele intimiteit in Amerika.

Toen ik voor het eerst details over hun affaire hoorde, en ze uiteindelijk las in Het Starr-rapport , zou ik de activiteiten van Clinton en Lewinsky hebben beschreven als duidelijk vallend onder de categorie 'seksuele relaties'. Op verschillende momenten en op verschillende manieren ontkenden zowel de president als de stagiair dat ze dit hadden. Clinton keek in de camera en zei: 'Ik had geen seksuele betrekkingen met die vrouw, mevrouw Lewinsky.' In een interview met Barbara Walters beschreef Lewinsky haar acties met de president als slechts 'ronddolen'. Met andere woorden, orale seks was niet echt seks.

Ik herinner me de verwarring die daarop volgde, vooral onder leden van de babyboomgeneratie. Een voormalige collega, ik hoef hem niet te noemen, spelde het in deze toepasselijke analogie. Hij zei dat in onze tijd, als een man 'het eerste honk bereikte' met een vrouw, dit betekende dat ze 'vrijen'. De voortgang werd beoordeeld terwijl je de honken rondde, met vrij duidelijke definities van wat het tweede honk en het derde honk was. Een homerun slaan – scoren – was ons eufemisme voor geslachtsgemeenschap (althans, het moet gezegd worden, de heteroseksuele soort). Maar hier was de mening van mijn vriend: het krijgen en geven van orale seks betekende nog meer intimiteit. Het was niet alleen scoren. Het was een grandslam. Een uitstap.

Ik heb enkele jongere collega's geraadpleegd, die deze theorie van een generatiewisseling hebben bevestigd. Op de basispaden van seksuele ervaring in de 21^steeuw, vertellen ze me, wat Lewinsky en Clinton deden, bevindt zich nu 'ergens tussen de tweede en de derde'.

Seksuele moraliteit en definities van afwijkend gedrag veranderen natuurlijk voortdurend. Ik heb elders beweerd dat het de film 'Deep Throat' was - de aangenomen naam voor de anonieme Watergate-bron van Woodward en Bernstein - die de Amerikaanse cultuur 'pornografisch' maakte, taboetaal en praktijken naar de mainstream bracht, misschien zelfs model voor het soort seks dat Clinton en Lewinsky de voorkeur.

Laten we het hebben over invloed. Vanuit mijn ooghoeken heb ik de shenanigans in de ABC-serie 'Scandal' gevolgd. Als ik het complot goed begrijp, heeft de president een seksuele affaire met een mooie en meedogenloze politieke agent. Hij wordt gefrustreerd door een vrouw die seksueel en emotioneel niet voor hem beschikbaar is. Hij weet niet dat de first lady is verkracht door de vader van de president. Maar dan wordt ze betrapt door haar dochter op haar knieën in het Witte Huis terwijl ze orale seks levert aan de vice-president. Of zoiets. En zo gaat het. Een soort van maakt het Lewinsky/Clinton-schandaal … in het cliché van de oude filmrecensenten … eruit als een zondagsschoolpicknick.

In Amerika, en ik ben er zeker van in andere culturen, is dit het oneindige verhaal. Voordat iemand de uitdrukking 'slet shaming' bedacht, waren er de aandelen, de heksenprocessen en de scharlakenrode brief. Voordat Monica Lewinsky er was, was er Hester Prynne.

Politiek staat centraal in ons democratisch leven. Maar het is niet alles. De hernieuwde opkomst van Monica Lewinsky zou ons eraan moeten herinneren dat de blijvende spanning tussen seksueel verlangen en morele terughoudendheid krachten zijn die zo krachtig zijn dat ze gender, etniciteit, ideologie en zelfs politiek overstijgen.