Krachtig foto-essay over huiselijk geweld roept weerslag op

NAAR foto-essay waarin huiselijk geweld op levendige wijze wordt gedocumenteerd verlichtte het internet deze week nadat Time Magazine het publiceerde als onderdeel van zijn LightBox-serie.

Afgestudeerde student van Ohio University Sara Lewkowicz was niet van plan om foto's te maken van huiselijk geweld. In plaats daarvan, volgens de fotobijschriften, bracht ze een groot deel van haar eerste semester van de graduate school door met het fotograferen van een jonge moeder en haar vriend die net uit de gevangenis waren vrijgelaten, om zijn strijd te demonstreren om weer te integreren in de gemeenschap.

De relatie, die vanaf het begin gespannen was, eindigde met de arrestatie van de man na een gewelddadige ruzie in het bijzijn van de fotograaf en de 2-jarige dochter van de vrouw.

Time publiceerde woensdag 39 foto's van Lewkowicz op haar website. Vrijdagochtend hadden meer dan 1.340 commentatoren hun mening gegeven over de verrassende beelden. Sommigen twijfelden aan de geschiktheid van het slachtoffer als moeder. Anderen verdedigden haar.

Maar velen vroegen zich af of het gepast was voor Lewkowicz om door te gaan met het maken van foto's in plaats van tussen te komen in de aanval.

Motrbotr schreef: hoe walgelijk ik ook ben van Shane's acties, ik walg evenzeer van de passiviteit van photog om te proberen het te stoppen.

Slaphapii schreef: Kom op, ingehuurd worden door een krant verandert je niet in een gnoe. Journalisten hebben geen instinct; ze hebben banen. Sara KIES ervoor om een ​​geweldige foto te verspreiden in plaats van om de broodnodige hulp te bieden. Als jij het was, zou je de huilende tweejarige oppakken, haar naar een andere kamer brengen en hem troosten? is

Lewkowicz kreeg soortgelijke kritiek in januari toen ze het essay op Fotovisura.com plaatste. Ze schreef deze reactie in de reacties onder dat bericht:

Ik begrijp uw gevoelens en ik begrijp waarom u zich misschien van streek voelt bij het zien van de foto's. Sta me toe om te verduidelijken. Ik ben een 5'2 'vrouw. Ik ben fysiek niet uitgerust om te doen wat u voorstelt. Er waren daar twee andere volwassenen die veel groter waren dan ik, en beide individuen waren te bang om iets te doen.

Het was mijn telefoon die 911 belde, ik moest hem daarvoor terug stelen. Door mijn hand in zijn zak te steken, liep ik al het risico aangevallen te worden. Gelukkig was ik dat niet.

Het zullen mijn foto's zijn die worden gebruikt om Shane in de gevangenis te zetten (en daar heb ik ook mijn eigen gemengde gevoelens over.)

Fysiek ingrijpen zou niet alleen mij in gevaar hebben gebracht, maar mogelijk ook Maggie en haar dochter in gevaar hebben gebracht, omdat het Shane nog bozer zou hebben gemaakt.

Om te zeggen dat ik hem met mijn camera over het hoofd had moeten klokken, is ook niet logisch, omdat ik waarschijnlijk zou zijn aangeklaagd voor mishandeling. Volgens de wet mag ik iemand alleen aanvallen als die persoon een levensbedreigende daad van geweld tegen een ander pleegt, en ik had dat moeten bewijzen. Daarom bellen we de politie in een crisissituatie, in plaats van het zelf aan te pakken. Ik zorgde ervoor dat de politie werd gebeld, ik bleef bij hen en liet Shane Maggie niet alleen met hem brengen, ik gaf mijn foto's in nadat ik was gedagvaard, ik wreef over Maggie's rug terwijl ze overgaf na de aanval, en ik reed haar naar het huis van haar beste vriend na de aanval en sliep op de bank in dezelfde kamer als zij en hield haar vast terwijl ze huilde.

Het spijt me dat je denkt dat dit niet genoeg was, maar eerlijk gezegd, je klinkt erg zelfingenomen. Ik heb geen spijt van hoe ik met die situatie ben omgegaan... Groeten, Sara Lewkowicz

Wat te doen in het moment is één ding en het lijkt alsof Lewkowicz een redelijke reeks beslissingen uitlegt.

Maar wat te doen in de aanloop naar dat moment en wat te doen na dat moment zijn net zo belangrijk.

Ik heb Lewkowicz een e-mail gestuurd en hoop dat ze instemt met een interview. Tot die tijd zijn hier enkele vragen die overwogen hadden kunnen worden tijdens de documentatie en publicatie van dit essay.

Voor Lewkowicz:

• Het lijkt erop dat er een potentieel voor geweld was vóór de avond van de aanval. De foto's documenteren de spanning tussen Maggie en Shane, en, meer verontrustend, tussen Shane en Maggie's zoon. Heb je met je docenten of collega-fotografen besproken welke opties je zou moeten overwegen als Shane gewelddadig zou worden?
• Je documenteert Shane's duidelijke genegenheid voor Maggie's dochter en zijn afkeer van haar zoon. Hoe dacht u over uw verantwoordelijkheid om eventuele vermoedens van misbruik te melden?
• Na de aanval heb je Maggie getroost, haar over de rug gewreven, haar vastgehouden terwijl ze huilde en haar naar het huis van een vriend gebracht. Hoe kunnen jouw acties het onafhankelijke vermogen van Maggie hebben beïnvloed om door te gaan met toestemming om deel uit te maken van het verhaal?

Voor de redactie van Time:

• Wat had je kunnen doen om te anticiperen op de reactie op het verhaal van Maggie en Shane? Had je meer informatie kunnen geven over de beslissingen van de fotograaf?
• Hoe konden Time of Lewkowicz het publiek aanspreken terwijl het commentaargedeelte oplichtte met een goede discussie?
• Welke andere contextuele informatie over huiselijk geweld kan het publiek nuttig of nuttig vinden bij het verwerken van deze foto's? (Time heeft onlangs het verhaal bijgewerkt met deze slogan: UPDATE: Lezers die denken dat ze - of mensen die ze kennen - hulp nodig hebben, kunnen de nationale hotline voor huiselijk geweld bellen op 1-800-799-SAFE.)

Krachtige journalistiek is vaak controversieel. Vroegtijdig vragen stellen - als materiaal wordt verzameld - en vaak - als materiaal wordt gepubliceerd - kan vaak alternatieven aan het licht brengen die de veroorzaakte schadeverhalen minimaliseren. Wanneer journalisten en redacties dit doen, verminderen ze vaak de afleiding en moedigen ze het publiek aan om zich te concentreren op de boodschap van het verhaal, in plaats van op de methode waarin het werd gerapporteerd.

Verwant: Rapportage over seksueel geweld (een zelfgestuurde cursus van Poynter NewsU in samenwerking met het National Sexual Violence Resource Center)