Wetenschapsschrijvers: de wetenschappelijke fouten van Jonah Lehrer zijn erger dan verzonnen citaten

Ontdek Tijdschrift | Psychologie vandaag | Huffington Post | Vergaderingen en congressen

Jonah Lehrers valse citaten van Bob Dylan doen afbreuk aan een ernstiger probleem dat door wetenschappers werd gesignaleerd toen hij een rijzende ster was: zijn gewoonte om wetenschappelijke feiten verkeerd op te vatten en verkeerd te karakteriseren. Het probleem is volgens wetenschapsschrijvers dat Lehrer geen wetenschapper is, en zijn redacteuren of lezers ook niet.

Een commentator van Discover Magazine zegt: hij zag een fout in een New Yorker-artikel uit 2010 van Lehrer , maar 'geen hoeveelheid e-mailen of schrijven' zou The New Yorker het corrigeren.

Ik herinner me dat ik me echt ergerde aan hoe je ergens mee weg kunt komen als het cryptisch genoeg is en niet wordt gepubliceerd voor een publiek dat enig niveau van expertise of begrip van het onderwerp heeft. …
Ik ben gewoon pissig dat het een onbeduidend citaat van Bob Dylan moet zijn dat de aandacht van het publiek heeft getrokken en niet de belangrijke oplichters.

Razib Khan schrijft: dat hij soortgelijke kritiek negeerde van mensen die wisten waar ze het over hadden , deels vanwege Lehrer's pedigree (Rhodes-geleerde, bachelordiploma in neurowetenschappen uit Columbia). “Ik negeerde zeer overtuigende kritiek van mensen die ik vertrouwde. Misschien is het een tijd om na te denken over hoe we beslissen wie we vertrouwen.”

Daniel Bor beschrijft in Psychology Today hoe hij een “schokkende feitelijke fout” ontdekte in een artikel dat Lehrer schreef voor Nature. Bor schrijft dat hij verrast was dat critici 'How We Decide' toejuichten toen de wetenschap 'bezaaid was met fouten en enigszins oppervlakkig.'

De meeste recensenten kennen weinig wetenschappelijke details, neem ik aan, dus let niet op deze fouten die van de pagina schreeuwen naar een baanonderzoeker. Maar op welk punt moeten deze fouten worden opgemerkt?

Bor prijst The New York Times recensie van 'Imagine' door Harvard wetenschapper Christopher Chabris, die wees op enkele eenvoudige wetenschappelijke fouten van Lehrer, die volgens Bor erger zijn dan de nepcitaten.

Imagine wordt verkocht als een wetenschappelijk boek, en dus lijdt de uitleg van de wetenschap er niet echt onder als het vreemde citaat van Bob Dylan wordt verzonnen. Dus hoewel zo'n handeling volkomen slordig, potentieel frauduleus en zeer gênant is, heb ik niet het gevoel dat dit het aspect van het boek is waar we de meerderheid van onze minachting over zouden moeten uitstorten. …

De recensie van Chabris kwam uit op 11 mei, en het had in dit stadium moeten zijn dat de uitgever tussenbeide kwam en alle exemplaren van 'Imagine' een paar maanden uit de schappen had gehaald, totdat een feitelijk juiste vervanging beschikbaar was (bij voorkeur gecontroleerd door een echte wetenschapper). En de kranten en tijdschriften waaraan Lehrer heeft bijgedragen, hadden op dit punt, begin mei, moeten pauzeren en nadenken over feiten- en broncontrole. In plaats daarvan werd Lehrer een maand later aangenomen als stafschrijver voor de New Yorker.

Karthika Muthukumaraswamy zegt in The Huffington Post waarover wetenschap moeilijk te schrijven is , niet alleen omdat het ingewikkeld en saai is, maar ook omdat het meer incrementeel en minder overtuigend is dan journalisten willen.

Dit is de reden waarom verslaggevers constant wetenschap maken voor wat het niet is, en waarom wetenschappers bijna altijd niet onder de indruk zijn van journalisten die verslag uitbrengen over hun werk. Het punt is dat deze rommeligheid van de wetenschap, met zijn eindeloze jaren van onderzoek, niet kan worden samengevat in een paar honderd woorden en netjes kan worden vastgebonden met een boog die een groot idee of een verbluffende theorie herbergt.

Bor pleit voor wetenschappelijke recensie van wetenschappelijke boeken die zijn geschreven voor een algemeen publiek, evenals voor kranten- en tijdschriftartikelen over wetenschap. Journalisten en wetenschappers moeten samen verhalen vertellen, zegt hij, zodat ze hun respectievelijke vaardigheden kunnen toepassen.

Maar je hoeft geen wetenschapper te zijn om vragen te stellen over de feiten van Lehrer. Je kunt een “ Dylan obsessief ' of een 'Penn and Teller-nerd'. Of misschien weet je gewoon veel over de vergaderindustrie.

Sarah J.F. Braley beschrijft: luisteren naar keynote van de leraar naar het World Education Congress van Meeting Professionals International – de dag voordat de nep-citaten van Dylan werden onthuld – en verbaasd was toen hij zei dat het aantal aanwezigen bij vergaderingen met 30 procent was gestegen sinds Skype werd uitgevonden. Lehrer heeft misschien wat geld verdiend door op congressen te spreken , maar ze heeft de industrie 18 jaar lang gedekt.

Braley vroeg Lehrer waar hij die informatie vandaan had. Zijn ondoorzichtige antwoord: 'Uit een gesprek met een Harvard-professor die hier wat onderzoek naar heeft gedaan.' Braley schrijft: 'Als je zo'n statistiek in een toespraak voor 2.200 mensen wilt opnemen, heeft het een solide bron nodig. Omdat je erop wordt aangesproken.'

Verwant: Jonah Lehrer verzonnen citaat van goochelaar Teller (Poynter) | Bibliotheek haalt 'Imagine' uit de schappen (Mukilteo-baken)