Als de president het n-woord gebruikt, citeer hem dan alsjeblieft zonder die streepjes

Ander

Dit is een bestandsfoto van Barack Obama uit 2006. (AP Photo/Lawrence Jackson)

Bij de beoordeling van het al dan niet gebruiken van taboe-taal, houden redacteuren wijselijk rekening met de identiteit van de spreker en de context van de toespraak. Dus ik hoop dat het gebruik van het n-woord door de president van de Verenigde Staten in een podcast-interview over racisme redacteuren in staat zal stellen hem volledig te citeren door het woord te spellen.

De BBC heeft het precies goed gedaan, denk ik, in dit rapport:

De Amerikaanse president Barack Obama heeft tijdens een interview het 'n-woord' gebruikt om te argumenteren dat de Verenigde Staten hun problemen met racisme nog moeten overwinnen.

'Racisme, we zijn er niet van genezen', zei de president. 'En het is niet alleen een kwestie van niet beleefd zijn om in het openbaar neger te zeggen.'

Hier is de rest van die paragraaf, zoals verteld aan WTF-podcasthost Marc Maron: “Dat is niet de maatstaf of racisme nog steeds bestaat of niet. Het is niet alleen een kwestie van openlijke discriminatie. Samenlevingen wissen niet van de ene op de andere dag alles volledig uit wat 200 tot 300 jaar geleden is gebeurd.”

In een reportage op CNN speelden ze een fragment waarin de president het woord daadwerkelijk reciteerde, terwijl de tekst op het scherm verscheen met het n-woord eruit gestreept: n—–.” Dat voelt niet als een Aristotelische 'middenweg'. Het voelt meer als redacteuren die hun weddenschappen afdekken.

Ik herinner me, nu met enig geamuseerdheid, toen president Jimmy Carter verklaarde dat als Ted Kennedy tegen hem opreed, 'ik hem een ​​pak slaag zal geven.' Hoe preuts lijkt het nu dat kranten in het hele land die milde obsceniteit hebben uitgewist. 'Ik zal zijn een-?' Wat zei hij, grapten we in de redactiekamer: 'Ik sla zijn arm?'

Er staat meer op het spel met het n-woord. De gecompliceerde gebruiksgeschiedenis vereist zorg, maar geen verlammende remming. Dit lijken enkele gezond verstand richtlijnen:

1. Wie zei het? De president? Een rapper? Een demonstrant? Een agent? — De status en rol van de spreker zal u helpen beslissen of u het woord moet spellen.
2. Wat is de nieuwscontext? Hoe serieuzer de context, hoe meer ik geneigd ben het woord te spellen. Wanneer de prez het zegt over ras in de onmiddellijke nasleep van de kerkmoorden in South Carolina, rechtvaardigt het nieuws het gebruik.
3. Er is een verschil tussen een verslaggever of columnist die het woord gebruikt en iemand die iemand anders citeert. Dat citaat kan afkomstig zijn van een spreker, zoals de president, maar het kan ook afkomstig zijn van een document, zoals een boek als 'To Kill a Mockingbird'.
4. Ja, het is waar, sommige mensen gebruiken een taboewoord meer dan anderen. De regel is deze: de benadeelde groep mag een woord gebruiken dat tegen hen wordt gebruikt. Blanke mensen kunnen en moeten het n-woord in de juiste context gebruiken, maar ons gebruik is problematischer. Toen ik een klas Afro-Amerikaanse studenten een lesje over taboewoorden leerde, vroeg ik hun toestemming om het woord in de juiste context te gebruiken, en het werd verleend.
5. Als het om taalgebruik gaat, is er niet alleen culturele diversiteit, maar ook subculturele diversiteit. Afhankelijk van zaken als geslacht en generatie, zullen sommige Afro-Amerikanen de toe-eigening van het n-woord toejuichen als vriendelijk en onderdeel van de hiphopcultuur, terwijl anderen het veroordelen en verafschuwen.
6. Praat erover in uw redactiekamer of professionele groep. Als je het geluk hebt om op een diverse plek te werken, raadpleeg dan alle relevante belanghebbenden.

Laat de president in de tussentijd alstublieft zeggen wat hij wil zeggen - en spellen.