Canadees verbod op het drukken van de naam Rehtaeh Parsons strekt zich uit tot advertenties, familievondsten

Ander

Canada staat haar journalisten niet toe de naam van Rehtaeh Parsons te printen, omdat ze het slachtoffer was van kinderpornografie. Dat verbod geldt ook voor advertenties, heeft een van de familieleden van Parsons geconstateerd, ook al bevat een advertentie slechts een wat als een schuine verwijzing zou kunnen worden beschouwd naar de rechtszaak waarin het publicatieverbod werd ingeroepen.

Rehtaeh Parsons (Foto met dank aan Glen Canning en Leah Parsons)

Rehtaeh Parsons vorig jaar overleden , en vorige maand een jonge man pleitte schuldig aan het maken van een foto waardoor ze werd gepest en gekweld. Maar Nova Scotia-media konden alleen verwijzen naar het pleidooi als zijnde in combinatie met een 'spraakmakende kinderpornozaak'.

De oom van Rehtaeh Parsons, Jim Canning, probeerde een advertentie te plaatsen in Halifax, Nova Scotia's Chronicle Herald, de grootste krant in de provincie, om het verband te leggen tussen de veroordeling en zijn nichtje. Maar de krant weigerde, bang dat een dergelijke advertentie het publicatieverbod zou schenden.

'Ik was behoorlijk teleurgesteld', zei Jim Canning. “We wilden alleen maar zeggen: ‘Rehtaeh Parsons is haar naam.’ Dat is het. Dat hadden we prima gevonden.'

De zaak van Rehtaeh Parsons kreeg afgelopen april wereldwijde bekendheid, toen ze zelfmoord pleegde na maandenlang cyberpesten. Haar beproeving begon nadat een foto werd gedeeld waarop ze uit een raam leunde terwijl ze kotste terwijl een jongen haar van achteren penetreerde.

Ze beweerde dat ze door deze jongen en drie anderen was verkracht, maar de jongens zeggen dat de seks met wederzijds goedvinden was en plaatsvond op een alcoholisch feestje.

De Royal Canadian Mounted Police in Nova Scotia heeft de zaak maandenlang onderzocht, maar heeft nooit de mobiele telefoons van de jongens in beslag genomen en heeft tien maanden lang niet met de beschuldigde gesproken. Toen de politie eindelijk hun bewijsmateriaal naar het Nova Scotia Openbaar Ministerie bracht, weigerde de Crown Attorney die het dossier beoordeelde te vervolgen omdat ze de kans op een veroordeling niet groot genoeg achtte.

Na de dood van Rehtaeh wendde haar moeder, Leah, zich tot sociale media om het verhaal van haar dochter te vertellen. Het hackerscollectief Anonymous raakte erbij betrokken en intense druk van hen, het publiek en de provinciale overheid bracht de politie ertoe de zaak te heropenen.

Er kwam nieuw bewijsmateriaal naar voren dat werd gegeven aan de politie van Halifax, die in augustus 2013 een aanklacht indiende, maar niet voor aanranding. Ze klaagden twee jongens aan: een voor de productie en verspreiding van kinderpornografie en een voor de verspreiding van kinderpornografie.

Er is een wettelijk verbod op het noemen van slachtoffers in kinderpornografiezaken in Canada, maar de media bleven Rehtaeh Parsons noemen tot april 2014, toen de Nova Scotia Provincial Court Judge Jamie Campbell het verbod beval. De ouders van Rehtaeh waren tegen het bevel, net als Alex Smith, een aanklager van Ontario die werd ingeschakeld om de zaak te behandelen.

Vier Nova Scotia-mediakanalen huurden advocaat Nancy Rubin in om het verbod te bestrijden, maar Campbell zei dat het statuut hem geen speelruimte gaf. Omdat de wet de slachtoffers van kinderpornografie beschermt, was hij niet bereid een uitspraak te vervalsen die in de toekomst verkeerd zou kunnen worden geïnterpreteerd.

Martin Herschorn, directeur van het openbaar ministerie van Nova Scotia, en Lena Metlege Diab, de procureur-generaal van Nova Scotia, zeiden dat ze niet konden beloven journalisten die het verbod hebben overtreden, niet te vervolgen totdat het werd geschonden.

Dat bood mediakanalen een perfecte Catch-22: de media konden Rehtaeh Parsons niet noemen, en de enige manier om een ​​legaal pad te creëren om haar naam te gebruiken in deze zaak, was dat een journalist de wet overtrad.

De ouders van Rehtaeh Parsons negeerden het verbod openlijk. Zij een social media campagne gestart en maakte T-shirts en buttons met de slogan “Rehtaeh Parsons is her name.”

l brak het verbod op mijn blog , en andere media namen het verhaal op, waaronder: Leisteen , BuzzFeed , de bewaker , en de BBC .

Maar er volgden geen reguliere Canadese media, daarom nam de oom van Rehtaeh Parsons, Jim Canning, het op zich om te proberen een advertentie in The Chronicle Herald te plaatsen.

Hij stuurde het papier de kopie die hij in de advertentie wilde:

Haar naam is Rehtaeh Parsons.
Ze werd verkracht toen ze 15 was.
Ze werd gepest en stierf op haar zeventiende door zelfmoord.
En toen hebben we haar naam verboden.

The Chronicle Herald maakte bezwaar tegen de laatste regel die verwijst naar het verbod en vroeg Canning of hij het zou verwijderen. Hij zei ja, en toen werd de advertentie opnieuw beoordeeld.

'Ze waren er nog steeds te bezorgd over, hoewel het op dit moment eigenlijk alleen haar naam zegt', zei Canning.

Hij zei dat de reclamemanager met wie hij sprak, hem vertelde 'het is een beetje geïmpliceerd dat je het over het verbod hebt', zei Canning. 'Dat vond ik gewoon belachelijk.'

Chronicle Herald Associate Publisher Ian Thompson vertelde me dat het puur een juridische kwestie was voor de krant.

'We kregen het advies om te zeggen dat we het verbod zouden overtreden als we die advertentie zouden plaatsen', zei Thompson. 'We hadden graag de advertentie geplaatst, maar we willen niet in strijd zijn met de wet.'

Dagen na de afwijzing van de advertentie van Canning publiceerde de Herald op 1 oktober een verhaal van The Canadian Press waarin het genaamd Rehtaeh Parsons .

'We hebben haar naam vaak genoemd, maar het is in de context van die specifieke rechtszaak waar het verbod in het spel komt', zei Thompson.

Op de vraag hoe het draadje over een curriculum tegen cyberpesten anders was dan de advertentie die Canning voorstelde, zei Thompson dat als het om de wet gaat 'er vaak grijze gebieden zijn, en daarom zijn er advocaten.'

Simpel gezegd, de Bode stelde deze vragen bij het overwegen van de advertentie van Canning: 'Zou het door de rechtbank worden gezien als een poging om te overwinnen wat rechter Campbell had gezegd en was dit een poging om via de achterdeur te doen wat de rechtbank zei dat je niet kunt doen bij de voordeur?” zei Thompson.

Toronto-advocaat Brian Rogers zegt dat je rekening moet houden met de bedoeling van Jim Canning, waarvan Rogers zegt dat hij het verbod wil omzeilen.

Foto met dank aan Glen Canning en Leah Parson

'Zelfs als die laatste regel eruit wordt gehaald, is dat nog steeds het beoogde doel van de advertentie', zei Rogers. Hoewel het CP-verhaal vermeldt dat Rehtaeh het slachtoffer was van cyberpesten, en dat dit het nemen en verspreiden van de foto met zich meebracht, wat de kern is van de kinderpornozaak, is het anders.

'Ik kan begrijpen dat sommige mensen hun hoofd krabben en zich afvragen wat het onderscheid is, maar het is er een', zei Rogers.

Rogers benadrukte dat hij niet bereid was het advies van de Chronicle Herald in twijfel te trekken, maar hij begrijpt wel de basis waarop ze hun beslissing hebben genomen.

'Het is duidelijk dat de bedoeling van de advertentie is om het verbod te ondermijnen, terwijl het andere een artikel is dat gaat over wetgeving inzake cyberpesten', zei hij.

Hij was het er ook mee eens dat de woorden in de advertentie, die overeenkomen met die in de social media-campagne van Glen Canning en Leah Parsons – een openlijk verzet tegen het verbod – ook een factor zouden zijn die het overwegen waard zou zijn.

'Dit is zeker geen simpele zwart-witsituatie en je zou met allerlei factoren rekening moeten houden', zegt Rogers. “Het is echt aan de klant om te beslissen welk risico hij bereid is te nemen. Er zijn omstandigheden waarin klanten meer bereid zijn risico's te nemen dan anderen.”

In dit geval besloot The Chronicle Herald dat het het risico niet wilde nemen.

'Advocaten zullen altijd de meest risicomijdende benadering van de meeste dingen aannemen, dus het advies is niet verrassend', zei Jim Canning. 'Maar als je zakelijke beslissingen of morele beslissingen neemt, baseer je het niet alleen op wat je advocaat je vertelt, anders zou niemand ooit iets doen.'

Twee Chronicle Herald-journalisten, Selena Ross en Frances Willick, deelden een nationale krantprijs voor hun onderzoekswerk naar de Rehtaeh Parsons-zaak, dus het is jammer dat hun berichtgeving wordt belemmerd door dit verbod.

'Ik hoop persoonlijk dat het verbod niet wordt gehandhaafd en dat we kunnen ontsnappen aan deze hoogdravende, ineffectieve berichtgeving', zei Ross.

Thompson zei: 'Het is duidelijk dat de naam van Rehtaeh Parsons weer in onze krant zal verschijnen.'

Het is een naam die kracht draagt ​​en gewicht geeft aan elke discussie over seksuele toestemming, cyberpesten of zelfmoordpreventie, zei Canning.

'Ik denk dat de naam belangrijk is, net als mijn broer [Rehtaeh's vader, Glen]', zei Canning. 'Ik wilde gewoon een statement maken: 'Vergeet haar niet.'