Hoe factcheckers de COVID-19-whack-a-mol voor blijven

FS Voorraad/Shutterstock

Dit artikel was oorspronkelijk uitgegeven door Dubawa , een Nigeriaans factcheckproject, en is hier met toestemming opnieuw gepubliceerd.

Ben je bang voor de wereld zoals die is of voor wat er zou kunnen komen? U voelt zich misschien niet doodsbang of angstig, maar erkent dat anderen dat wel doen, om legitieme redenen. Het leven zoals we het kennen is aan het veranderen. Mensen gaan dood; bedrijven bezuinigen op hun werknemers, waardoor een wereldwijde recessie op handen is. Mensen, ongeacht ras, huidskleur, geslacht of sociale klasse, worden gedwongen om levensgevaarlijke beslissingen te nemen of gewoon te pauzeren.

Een verplichte lange pauze.

Maar wat gebeurt er als je een essentiële dienst bent en in een snel veranderende omgeving moet werken? Of slaap, veiligheid en tijd voor het gezin vervangen door de mentale belasting van herhaalde blootstelling aan verontrustend nieuws en 24-uurs rapportage? In Italië, dat een van de hoogste sterftecijfers tot nu toe (ongeveer 17.669 doden), een journalist spreekt :

'Ik denk dat het onvermijdelijk is dat ik uiteindelijk wat ter plaatse ga rapporteren, want dat is wat de beste versie van journalistiek is, maar de afwegingen om het te doen hebben nog nooit zo immens gevoeld.'

Erger nog, sommige mensen denken niet eens dat je essentieel bent. Een nieuwe generatie critici stelt dat berichtgeving in de media en feitencontrole de angst van het publiek verergeren en moeten stoppen.

Maar zelfs de directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie, Tedros Adhanom, heeft benadrukte dat nauwkeurige, tijdige informatie essentieel is voor de bestrijding van COVID-19. Deze grondgedachte geldt, aangezien rapporten suggereren dat feitelijke informatie tijdens de eerste uitbraak in de Chinese stad Wuhan in december mogelijk heeft geleid tot snellere reacties van sommige regeringen op de opkomende besmetting.

En dan is er nog de kwestie van virale beweringen over nepgeneesmiddelen die net zoveel mensen dreigen te doden als het virus zelf.

“In de VS verspreiden mensen valse geneeswijzen en preventieve maatregelen, zoals het drinken van bleekmiddel om het virus te genezen. En sommige mensen hebben zulke ongeteste maatregelen genomen omdat ze een snelle remedie willen vinden. Dus de handen van onze [factcheckers] vallen, ze typen en zoeken naar gegevens zodat mensen goede beslissingen kunnen nemen... Factcheckers moeten worden beschermd, het werk dat ze doen is kostbaar,” meende Cristina Tardaguila, de associate director van de International Fact-Checking Network (IFCN).

Interessant genoeg leidt Cristina een alliantie van meer dan 100 factcheckers uit 70+ landen in 43 talen en 16 tijdzones; de coalitie heeft ongeveer 3.000 hoaxes met betrekking tot COVID-19 ontkracht.

De CoronaVirusFacts/DatosCoronaVirus Alliance helpt burgers momenteel om betere beslissingen te nemen met accurate informatie.

'Ik ontdekte dat de pandemie veel meer werk opleverde dan ik had verwacht... zoals een spelletje mep: ontmasker één stuk en er komen er twee in de plaats', zegt Victor Ndukwe, redacteur bij Dubawa, een factcheckproject in Nigeria. 'Hoewel er de koude troost is om te weten dat het een groepsinspanning is, proberen verschillende anderen het uit in meer dan 45 landen.'

Onlangs heeft een factcheckingorganisatie in België, Fact-check.Vlaanderen een overzicht geplaatst artikel over de meest voorkomende complottheorieën in de regio. Door Facebook te gebruiken om het rapport een boost te geven, zag het platform de post een behoorlijke doelgroep bereiken, maar niet zonder dat mensen de auteurs ervan beschuldigden mainstream-mediapoppen te zijn, die de waarheid over wat er gaande is, verdoezelen.

Van citroenen een gezonde limonade, vindt Guy De Pauw dat auteurs 'nu een redelijk goed overzicht hebben van welke complottheorieën echt in de regio van Vlaanderen blijven hangen, en hoe immuun sommige mensen zijn voor feitelijke informatie.'

corrigerend in Duitsland had nog nooit zo'n druk ervaren - ongeveer 30 e-mails per dag en 1500 ingediende claims binnen twee weken.

“Er is geen gezelligheid meer in koffiepauzes. In maart waren we een team van vier factcheckers; nu zijn we acht. Omdat een van onze collega's besmet is geraakt met het coronavirus, werken we nu vanuit huis, constant aan het chatten via slack of videoconferenties. We moeten en willen door!” zegt Alice Echtermann.

Tegelijkertijd, Volledig feit , ziet een in het VK gevestigde organisatie voor het controleren van feiten die ongeveer 70 feitencontroles op het coronavirus heeft uitgevoerd, het “als een marathon en niet als een sprint. En omdat mensen met veel uitdagingen worden geconfronteerd, zullen [ze] de ondersteuning [die ze] kunnen blijven bieden.'

Faraway Kenya meldt een vergelijkbare toon van uitputting. Hoofdredacteur bij Pesacheck.org , legt Eric Mugendi uit:

“Het was behoorlijk vermoeiend (en uitputtend) om deze dingen keer op keer te moeten zien, en het feit dat we het van een afstandje naar elders hebben zien verspreiden en we nu zien hoe het zich hier verspreidt, wordt nog erger omdat mensen dat niet zijn. voldoen aan de richtlijnen van de overheid. Toen het eerste geval van Kenia werd bevestigd, werd het voor iedereen reëler, en nu worden we overspoeld met verzoeken om informatie en om claims te verifiëren, dus we kunnen het nieuws over de ziekte niet langer vermijden.”

Over het algemeen hebben de meeste fact-checking-organisaties kleine teams, en zelfs grotere organisaties hebben het moeilijk.

Laura Zomer, CEO van gecontroleerd in Argentinië legt uit dat de stijging van twee of drie artikelen per dag naar 35 naar 50 factchecks per week moeilijk is voor haar 22-koppige team. En omdat deze situatie eigenaardig is, moeten factcheckers traditionele manieren van werken heroverwegen.

“Het is zeker moeilijk om tijd voor het gezin en werk in evenwicht te houden. In de eerste weken was het bijna onmogelijk om de kinderen thuisonderwijs te geven, boodschappen te doen, te koken en andere huishoudelijke taken die de verantwoordelijkheid van vrouwen zijn in Latijns-Amerikaanse gezinnen. Gelukkig heeft mijn team enkele regels gemaakt die collega's aanmoedigen om op verschillende momenten van de dag even de verbinding te verbreken. We moedigen het team aan om voor zichzelf te zorgen en deel te nemen aan activiteiten met betrekking tot yoga, meditatie en lichaamsbeweging. Het is duidelijk dat het niet erg gemakkelijk is. Maar in ieder geval op dit moment, misschien omdat we vinden dat de vraag zo hoog is, beseffen we dat het iets is dat we zouden moeten doen. Maar we weten ook dat we voorzichtiger moeten zijn met onszelf; we moeten voor onszelf zorgen.”

Tegen alle factcheckers, journalisten en essentiële werkers zeggen we: Hé, dat is zwaar werk dat je doet. Gaat alles goed?

Ebele Oputa is verslaggever voor het factcheckproject Dubawa. Bereik haar op ebele@ptcij.org of op Twitter op @belle_oputa .