Vrijwaringsclausules laten freelancers open voor rechtszaken

Forbes bijdrager Dolia Estevez staat er alleen voor.

Twee jaar geleden identificeerde Estevez een voormalige woordvoerder van de Mexicaanse president Philip Calderón als een van de '10 meest corrupte Mexicanen van 2013' in een verhaal dat ze schreef op de Forbes website. De woordvoerder klaagde Forbes en Estevez aan volgens de wet van New York.

De claims waren divers: één voor laster, tegen Forbes en Estevez samen; een voor het opzettelijk toebrengen van emotioneel leed, alleen tegen Estevez; en twee voor inmenging in zakenrelaties, alleen tegen Estevez. De woordvoerder eiste geldelijke schadevergoeding.

In plaats van haar bijdrage te verdedigen, zoals ze zou hebben gedaan als ze een stafschrijver was, Forbes vertelde Estevez dat ze er alleen voor stond, een beroep doend op een bepaling van haar standaard freelancecontract waarin staat dat webschrijvers 'verantwoordelijk zijn voor eventuele juridische claims die voortvloeien uit hun werk'. Een andere bepaling zegt dat webschrijvers 'Forbes moeten vrijwaren en (it) schadeloos moeten stellen voor alle aansprakelijkheid, kosten of onkosten... opgelopen als gevolg van' hun werk.

Onzeker wat te doen, nam Estevez contact op met Charles Glasser , een adviseur en voormalig internationaal media-advocaat bij Bloomberg News, en samen overtuigden ze: Ronald White , een procesadvocaat bij de Morrison Foerster advocatenkantoor, om de zaak aan te nemen - die aan de gang is. Glasser en White handelen het pro deo af, met de steun van White's firma.

'[Estevez] had hulp nodig', zei Glasser. “Ze stond er ineens alleen voor, en de andere kant heeft… agressief , bekwaam advocaten - en we geloven dat haar verhaal klopte en dat het plaatsen ervan in het algemeen belang was.'

Toen contact werd opgenomen met Mia Carbonell, senior vice-president bedrijfscommunicatie bij Forbes, zei in een e-mail: 'De raadsman van Forbes werkt samen met de raadsman van mevrouw Estevez bij het verdedigen van deze claims tegen mevrouw Estevez en Forbes Media LLC. Onze gezamenlijke motie om de klacht af te wijzen werd op 16 april 2015 bij de rechtbank ingediend.”

(Dat ze 'meewerken' en een gezamenlijke motie hebben ingediend, betekent niet dat Forbes ervoor heeft gekozen Estevez te verdedigen en verandert niets aan het feit dat Forbes van Estevez zou kunnen eisen dat hij het bedrijf vergoedt voor alle kosten.)

Zelfs als Estevez wint, kan de volgende journalist misschien niet - deels omdat de volgende misschien niet het geluk heeft om pro bono een wit-schoen juridisch team te landen. En, ongeacht de uitkomst, is de zaak een voorbeeld van een probleem in de freelancemarkt: het wijdverbreide gebruik van aansprakelijkheidsontheffingen en vrijwaringsclausules.

Een kleine dominosteen

Die clausules vertellen een freelancer dat als het verkooppunt wordt aangeklaagd, de freelancer het onschadelijk zal maken en het financieel heel zal maken; en dat de freelancer er alleen voor staat als ze wordt aangeklaagd. Het is niets nieuws dat contracten dat soort taal bevatten, maar naarmate meer verkooppunten freelance-modellen voor inhoud gebruiken en meer ontslagen journalisten en beginnende bloggers de markt betreden, maken sommigen zich zorgen dat er een kleine dominosteen voor nodig is om iemands leven omver te werpen .

'Behalve dat je ervoor moet zorgen dat je wordt betaald, zijn deze clausules het grootste gevaar voor freelancers, het grootste waar ze zich zorgen over moeten maken,' zei Randy Dotinga , voorzitter van de American Society of Journalists and Authors , die meer dan 1.000 freelance schrijvers vertegenwoordigt.

'Het risico dat er iets mis kan gaan is klein, maar de schade kan erg groot zijn', voegde hij eraan toe.

En de clausules zijn alomtegenwoordig. Overweeg het handjevol hieronder weergegeven, een uittreksel uit standaardovereenkomsten die worden gebruikt door (1) Hearst, (2) De nieuwe republiek , (3) Columbia Journalistiek recensie, (4) en de Huffington Post. De termen variëren enigszins, maar het algemene idee geldt van de een naar de ander.

Sommige schrijvers vragen publicaties om de clausules te verwijderen en lopen zelfs weg als ze weigeren. Maar Dotinga, die freelancet voor Stem van San Diego en Kaiser Health News , onder andere, maakt zich zorgen dat veel schrijvers gewoon het contract ondertekenen, zich niet bewust van de aansprakelijkheid en gewoon dankbaar dat ze een baan hebben.

'Het is mogelijk om erover te onderhandelen en ze te laten verdwijnen, maar schrijvers moeten uitzoeken hoeveel risico ze lopen en of het de moeite waard is om die strijd aan te gaan', zei hij.

Barry Yeoman is een fulltime freelancer die bekend staat om zijn onderzoeksrapportage over de pluimvee-industrie, for-profit hogescholen en abortuskwesties. Hij weet dat die onderwerpen controversieel zijn, en zijn redacteuren ook. Telkens wanneer hij een nieuw contract krijgt, vraagt ​​hij om de aansprakelijkheids- en vrijwaringsclausules te lezen:

De Schrijver garandeert dat het Artikel geen materiaal zal bevatten dat bewust lasterlijk of lasterlijk is. In ruil daarvoor stemt de uitgever ermee in om te voorzien in en te betalen voor raad om de schrijver te verdedigen in elk proces dat voortvloeit uit het artikel.

Sommige redacteuren hebben zelfs nooit hun eigen freelancecontracten gelezen, zei Yeoman, en ze zijn vaak verrast door het bereik van de clausules. Het ergste, voegde hij eraan toe, vereist dat de auteur zijn eigen juridische kosten en die van de publicatie dekt - voor alle claims, niet alleen redelijke.

'Als een freelancer een opdracht aanneemt met een onderzoekscomponent, of op een of andere manier controversieel is, kan iedereen hijgen en puffen en dreigen met een rechtszaak, zelfs als er geen enkele basis is', zei Yeoman. “Dus van een journalist eisen dat hij bij de eerste dreiging opduikt, hoe ongegrond ook, is niet alleen onethisch voor de publicatie, maar ook volkomen onpraktisch. Het is onbetaalbaar voor de freelancer.”

Ondanks e-mails aan redacteuren op De nieuwe republiek , BuzzFeed, de Huffington Post, Leisteen , en Bedrade - om hun gebruik van aansprakelijkheidsontheffingen en vrijwaringsclausules te bespreken - zeiden de redacteuren dat ze niet in een positie waren om de contracten van hun outlet te bespreken of reageerden ze niet.

Dennis Giza, de adjunct-uitgever van de Columbia Journalism Review, zei dat vrijwaringsclausules standaard zijn in contracten van Columbia University met freelancers, waaronder CJR. Hij zei dat ze een interne beoordeling van alle schrijverscontracten uitvoeren om de 'juiste balans tussen rechten en bescherming voor zowel CJR als onze schrijvers te vinden.'

'We werken met schrijvers die zich niet op hun gemak voelen bij delen van ons contract om reserveringen uit te werken, indien mogelijk, maar om eerlijk te zijn zijn dergelijke verzoeken zeldzaam', schreef hij in een e-mail.

Amy Ginensky is voorzitter van First Amendment en communicatiepraktijk bij Pepper Hamilton in Philadelphia en is de externe First Amendment-adviseur voor The Philadelphia Inquirer. Ze zei dat ze zich de vrijwaringsclausules niet kon herinneren die naar voren kwamen in rechtszaken die ze heeft behandeld, maar gelooft dat de clausules over het algemeen stand zouden houden in de rechtbank. 'Verslaggevers zijn intelligente mensen en ze ondertekenen het contract', zei ze. 'Als mensen het contract ondertekenen, gaan ze akkoord met wat erin staat.'

Ginensky zei dat een contentportal, zoals YouTube, gewoon alles publiceert wat iemand uploadt. Maar dat is niet hetzelfde met freelancers die met redacteuren werken, want dan is de publicatie direct betrokken.

In de praktijk bieden de vrijwaringsclausules werkgevers misschien niet veel bescherming, simpelweg omdat de meeste verslaggevers zich geen grote uitbetalingen kunnen veroorloven. En als er een rechtszaak komt, lopen zowel de uitgever als de verslaggever, ongeacht de clausule, risico tegen de partij die aanklaagt.

'Ik begrijp het punt van de clausule, want als schrijver zou je je heel verantwoordelijk moeten voelen - dat je op de hoogte bent om dit verhaal naar buiten te brengen,' zei ze.

“Freelancers worden gewoon buitengesloten”

Tegenwoordig is freelancer zijn geen monolithisch concept - het omvat Huffington Post-bloggers, Forbes-bijdragers en journalisten die werknemers zijn, behalve hun voordelenpakket. Er is hier een spectrum.

In feite is de Forbes overeenkomst bevat ook taal die zegt dat het mediabedrijf zijn freelancers als gebruikers en zichzelf als louter inhoudshost probeert te behandelen - om de aansprakelijkheid van het bedrijf voor die inhoud te minimaliseren. Met andere woorden, bijdragers zijn voor Forbes wat uploaders zijn voor YouTube.

Verzekering is ook een onderdeel van de vergelijking. Ten eerste bevindt de freelancemarkt zich ergens tussen onverzekerd en onderverzekerd. Wat betekent dat als de gemiddelde freelancer wordt aangeklaagd, ze zich misschien geen verdediging kan veroorloven. En als ze verliest, kan dat haar huis, auto en toekomstige lonen in gevaar brengen. Dienovereenkomstig kan de angst om die dingen te riskeren een huiveringwekkend effect hebben op kritische rapportage.

(De verzekeringspolissen van sommige huiseigenaren omvatten smaaddekking, maar die polissen zijn normaal gesproken niet effectief voor een fulltime journalist, die het nieuws verzamelt en rapporteert voor aanzienlijk financieel gewin. Dat is relevant omdat veel van dergelijke polissen een ' bedrijfsactiviteiten ” uitsluiting die dekking uitsluit indien verzekerde een vermeende lasterlijke verklaring aflegt in het kader van een activiteit met aanzienlijk economisch gewin. Meer informatie over aansprakelijkheidsverzekering voor freelancers c een te vinden in dit Forbes-artikel .)

Ten tweede hebben traditionele media die worden aangeklaagd er de voorkeur aan gegeven de verdediging te controleren en de belangen van de media op één lijn te houden met die van de journalist. Als de aansprakelijkheidsverzekering van het verkooppunt freelancers echter niet dekt, kan het besluiten de rekening voor de afzonderlijke verdediging van een freelancer niet te betalen.

'Het is vrij typisch voor mediabeleid om de verdedigingskosten van individuele werknemers en veroordelingen tegen hen persoonlijk te dekken,' zei jeff hermes , adjunct-directeur van de Mediarecht Resource Center . “Freelancers worden gewoon buitengesloten.”

Waarom is dat?

Hermes zei dat het waarschijnlijk een underwriting-arrest is.

'[Het is een weerspiegeling van] of het waarschijnlijker is dat freelancers aparte raad nodig hebben, gezien het toegenomen potentieel voor een verschil tussen de belangen van het verkooppunt en de freelancer,' zei hij. 'Het is aanzienlijk waarschijnlijker dat een freelancer met een juridische vinger naar een redacteur wijst dan een werknemer, en vice versa.'

Zoals hierboven vermeld, diende het juridische team van Estevez op 16 april bij Forbes een motie in om af te wijzen, en Glasser zei dat hij er zeker van is dat het verhaal zal worden beschermd door zowel de federale als de New Yorkse grondwet. Hij voegde eraan toe dat er geen vijandigheid is tussen Forbes en Estevez.

“Ze begrijpt de overeenkomst die ze heeft ondertekend, en haar relatie met… Forbes is geweldig', zei Glasser. “We gaan apart verder, maar we werken samen met Forbes tot op zekere hoogte. We hebben wederzijdse belangen bij het verdedigen van het verhaal en de principes van het eerste amendement.”

En toch Forbes heeft blijkbaar geen interesse in het verdedigen van de auteur van het verhaal, de persoon die deze principes toepast.

Voorbeelden van vrijwaringsclausules

1) Hearst: “U stemt er hierbij mee in Hearst en zijn licentiehouders en rechtverkrijgenden te vrijwaren van alle claims, eisen en aansprakelijkheden (inclusief redelijke advocaatkosten) die voortvloeien uit of voortvloeien uit de schending of beweerde schending van de voorgaande verklaringen en garanties en u stem er verder mee in om Hearst bij te staan ​​en samen te werken bij de verdediging van vorderingen met betrekking tot het Werk. U stemt er verder mee in dat deze Overeenkomst bindend is voor u en uw erfgenamen, opvolgers en rechtverkrijgenden.”

2) The New Republic: in het geval dat een klacht of claim met betrekking tot het artikel/blog wordt ingediend door een derde partij, hetzij door een formele juridische klacht of anderszins, zal de auteur de uitgever volledig vrijwaren en de uitgever vrijwaren met betrekking tot alle kosten, uitgaven, schade en verliezen (inclusief redelijke advocaatkosten) die voortvloeien uit die klacht of claim, en zal volledig meewerken met Publisher bij het reageren op en verdedigen tegen een dergelijke klacht of claim.

3) Columbia Journalism Review: u stemt er hierbij mee in CJR te vrijwaren, te ontslaan, schadeloos te stellen en te vrijwaren van alle claims en eisen die voortvloeien uit of in verband staan ​​met schending van een van de garanties en verklaringen die hierin zijn uiteengezet of het gebruik van de artikelen , inclusief maar niet beperkt tot alle claims voor inbreuk op auteursrechten of handelsmerken, smaad of inbreuk op de privacy. CJR heeft het recht, maar is niet verplicht, om de verdediging en schikking van een dergelijke gevrijwaarde claim op zich te nemen en te controleren.

4) Huffington Post: als je een van de Blogger-voorwaarden schendt, of als we een vraag of klacht over je post ontvangen, stem je ermee in dat je verantwoordelijk bent en ga je ermee akkoord Huffington Post te vrijwaren en schadeloos te stellen voor alle daaruit voortvloeiende claims en aansprakelijkheden. Deze overeenkomst wordt beheerst door de wet van New York, en als we een geschil hierover hebben, of over enige inhoud die u ons voorlegt, zal het geschil alleen worden beslecht door de rechtbanken van New York. We kunnen u per e-mail mededelingen doen over het Huffington Post Blogger-programma en deze voorwaarden. Deze voorwaarden vormen de volledige overeenkomst tussen u en ons en kunnen niet worden gewijzigd, tenzij we er schriftelijk mee instemmen.

5) Philadelphia Inquirer: u gaat ermee akkoord dat u de enige auteur van de werken wordt
overgedragen aan PNI, die originele werken van auteurschap van u zullen zijn,
vrij van plagiaat. U stemt ermee in om redelijke zorg te gebruiken om ervoor te zorgen dat:
alle feiten en verklaringen in de overgedragen werken zijn waar en dat?
ze maken geen inbreuk op enig auteursrecht, recht op privacy, eigendomsrechten
recht, recht op publiciteit of enig ander recht van een derde.

Openbaarmaking: Poynter.org maakt momenteel een bijgewerkte overeenkomst voor onafhankelijke contractanten voor freelancers en is momenteel van plan een vrijwaringsclausule op te nemen.

Dawn Fallik is gasthoogleraar aan de Universiteit van Kansas. Ze was medisch stafreporter bij The Philadelphia Inquirer en freelancete voor onder meer The New Republic, The Wall Street Journal en Al-Jazeera America.

Jonathan Peters is een assistent-professor journalistiek aan de Universiteit van Kansas, waar hij mediarecht doceert en een onderzoeksfunctie bekleedt in het Information & Telecommunication Technology Center. Als advocaat en correspondent voor persvrijheid voor de Columbia Journalism Review, heeft Peters over juridische kwesties geschreven voor Esquire, The Atlantic, Slate, The Nation, Wired en PBS.