Naar @ of niet naar @? Wanneer en hoe drop in social media een naam te geven

Stel je voor dat je op een feestje bent, in een kring van mensen staat en verhalen uitwisselt. Je begint die ene te vertellen over de keer dat je vriend John, die aan de andere kant van de kamer is, tijdens een visreis in het meer viel.

Je hebt een keuze te maken. Zeg je zachtjes: 'Zie je die vent daar? Dat is John, en op een keer toen we aan het vissen waren...' of roep je terwijl je naar hem zwaait: 'Johnny, kom eens hier. We hebben het over je beruchte visincident...'?

In de cocktailparty van sociale netwerken sta je elke dag voor deze keuze. Als je een andere gebruiker noemt, schrijf je dan zijn gebruikersnaam, die fungeert als een tag en een link, of verwijs je hem gewoon met zijn echte naam? Het juiste antwoord is: het hangt ervan af.

Redenen om een ​​naamplaatje te gebruiken

Als je Twitter al hebt gebruikt, weet je al hoe je iemand een naam moet geven met het '@' -symbool voor zijn of haar gebruikersnaam. Minder mensen weten dat Facebook en Google+ vergelijkbare mechanismen hebben.

Zowel Twitter (hierboven) als Facebook stellen gebruikers in staat om andere gebruikers een naam te geven, wat hen op de hoogte stelt van de vermelding en links naar hun profiel.

Op Facebook , voer bij het typen van een status of opmerking het '@'-symbool in voordat u de naam van de persoon begint te typen. U ziet een vervolgkeuzelijst met overeenkomende vrienden en pagina's waaruit u kunt kiezen. Google+ werkt ongeveer op dezelfde manier , behalve dat u de naam vooraf kunt laten gaan door '+' of '@'.

Er zijn twee algemene redenen waarom u dit zou willen doen.

Om die persoon te informeren dat haar naam werd genoemd , in de hoop dat ze zal reageren, retweeten of op een andere manier zal reageren op het bericht. Soms gebruik je zelfs een e-mailachtige 'cc:' aan het einde van een bericht om een ​​naam te geven aan een persoon die je anders niet zou noemen om haar aandacht erop te vestigen.

Om het voor lezers gemakkelijk te maken om door te klikken naar het profiel van de persoon . Door een naamlabel te gebruiken op Twitter, Facebook of Google+, maak je de lezers duidelijk naar wie je verwijst en geef je ze gemakkelijk toegang tot het profiel van die persoon.

Dit helpt je bericht de bekendheid van - en misschien zelfs nieuwe volgers voor - de persoon die je noemt te vergroten. Het kan helpen bij het opbouwen van uw online community door de aandacht te vestigen op gebruikers die hebben geholpen bij uw rapportage of een geweldige opmerking hebben geplaatst. En het kan de totale sociale aanwezigheid van uw organisatie versterken door de volgers van uw hoofdmerkaccount te helpen individuele medewerkers te ontdekken die ze kunnen volgen.

Een belangrijk ding om te onthouden over naamlabels op Twitter: als u een tweet begint met een @gebruikersnaam, behandelt Twitter deze als een persoonlijk antwoord en je volgers zullen het niet zien tenzij ze die persoon ook volgen. Dit kan handig zijn als je iemand echt een antwoord stuurt dat alleen relevant is voor volgers die die persoon ook volgen. Anders moet je eerst een punt invoegen of de @gebruikersnaam later in de tweet plaatsen om ervoor te zorgen dat iedereen het ziet.

Redenen om geen naamplaatje te gebruiken

Er zijn ook een aantal redenen waarom u misschien niet de officiële gebruikersnaam van een persoon wilt gebruiken.

De persoon heeft een verwarrende of onherkenbare gebruikersnaam die je volgers misschien niet herkennen. Dat is makkelijk te ontcijferen @ericschmidt is voormalig Google-CEO Eric Schmidt. Facebook-CEO Mark Zuckerberg gaat echter voorbij @finkd op Twitter.

Als je een bericht wilt schrijven waarin staat dat Zuckerberg een nieuwe Facebook-functie heeft aangekondigd, wil je misschien zijn echte naam in het bericht gebruiken in plaats van, of in ieder geval naast, zijn obscure Twitter-gebruikersnaam. Als je gewoon @finkd gebruikt, begrijpen je volgers de betekenis misschien niet. (Op Facebook en Google+ zijn echte namen vereist als gebruikersnamen, dus normaal gesproken heb je dit probleem niet.)

Je wilt de persoon niet waarschuwen dat zijn naam werd genoemd. Misschien wil je in sommige gevallen iets zeggen over een persoon zonder een melding te sturen naar die persoon. Of misschien wil je ze een lange reeks meldingen besparen voor alle reacties die op Facebook of Google+ worden geplaatst.

Wat je motief ook is, een tweet met de tekst 'Ik haatte het artikel van Jeff Sonderman' trekt minder snel mijn aandacht dan 'Ik haatte het artikel van Jeff Sonderman'. @jeffsonderman ’s artikel.” Misschien wil je het soms wel zo.

Over het algemeen is het echter goed om te onthouden dat sociale netwerken over socialiseren gaan. Je bent er om met mensen in contact te komen, en om ze met elkaar te verbinden. Daarom raad ik je aan om de naamlabels zo vaak mogelijk te gebruiken.

Als je dit bericht nuttig vond, ga je gang en geef me een naam wanneer je het deelt.