De realtime feitencontrole van NPR trok miljoenen lezers

(Screenshot, NPR.org)

Terwijl Donald Trump en Hillary Clinton zich klaarmaakten om maandagavond met elkaar te debatteren, bogen NPR-verslaggevers en redacteuren hun vingers en gingen aan de slag.

In de daaropvolgende anderhalf uur slingerden Clinton en Trump beschuldigingen, beleidsstandpunten en oneliners naar elkaar. Meer dan eens vroeg Clinton kijkers thuis om te overleggen met factcheckers.

Verwant : Hoe politiek en de media te factchecken

Blijkbaar hebben ze dat gewoon gedaan. Vanaf vanmorgen waren minstens 6 miljoen mensen naar een transcript van het debat gekomen dat in realtime door 20 NPR-journalisten op feiten werd gecontroleerd.

Het transcript, dat meer dan 40 pagina's besloeg, was een experiment in realtime fact-checking voor NPR dat weken in de maak was. Het bleek een overweldigend succes te zijn voor het openbare radionetwerk, met 7,4 miljoen pageviews en NPR.org's grootste verkeersdag ooit.

Het concept van live fact-checking van de debatten bij NPR begon te ontkiemen kort nadat het netwerk de berichtgeving over de Republikeinse en Democratische nationale conventies had beëindigd, zei Amita Kelly, een digitale redacteur en producer op het bureau van NPR in Washington. Ze hadden toespraken gecontroleerd van Clinton en Troef , verhalen die populair bleken bij het publiek van NPR. Dus als het op de debatten aankwam, waren de stafleden er zeker van dat fact-checking weer in de mix zou komen.

Maar hoe zouden ze in realtime kritiek op het debat kunnen leveren? Dat is waar David Eads binnenkwam. Eads, een ontwikkelaar van nieuwsapplicaties voor NPR Visuals, werkte in een team van ontwerpers en ontwikkelaars om aan de technische behoeften van het project te voldoen. Dinsdag, na weken van voorbereiding, stuurde Eads een tweet met uitleg over het werk van het team.

transcriptieservice ←→ google app script → google doc (+18 factcheckers) ←→ server → s3 → ingesloten widget https://t.co/Dzt3a0O4rL

— David Eads (@eads) 27 september 2016

Hier is hoe het allemaal werkte: toen het debat om 21.00 uur begon, had NPR een transcriptieservice die van moment tot moment een transcriptie van de opmerkingen van elke kandidaat in realtime verzorgde. Vervolgens las een codefragment dat transcript en dumpte het in Google Documenten. Van daaruit hebben 20 NPR-journalisten op verschillende beats het transcript geannoteerd, feiten gecontroleerd en context toegevoegd.

Kelly keurde de annotaties goed, die vervolgens op een pagina op NPR.org werden ingevoerd door een apart stukje code dat het transcript elke 10 seconden controleerde. Het resulterende transcript was insluitbaar en meerdere NPR-lidstations, waaronder WNYC, kozen ervoor om de feitencontrole te gebruiken.

De echte kracht van het project, zei Kelly, was de collectieve denkkracht van de journalisten van NPR. Verslaggevers van nationale veiligheids- en immigratiediensten brachten verschillende expertises in om de feiten te onderzoeken en vormden een soort 'bijenkorf' die krachtiger was dan welke verslaggever dan ook.

'Het was een kans voor hen om de kennis die ze toch allemaal op hun beats hebben over te brengen', zei Kelly.

Realtime fact-checking bestaat al een tijdje; PolitiFact, een project van Tampa Bay Times, eigendom van Poynter, geannoteerde State of the Union-toespraak van president Obama in 2015 in realtime met behulp van Genius. Andere nieuwsorganisaties, waaronder het Argentijnse Chequeado, hebben ook met de vorm geëxperimenteerd.

Daarnaast waren verschillende andere nieuwsorganisaties, waaronder The New York Times, The Washington Post, PolitiFact en FactCheck.org, maandagavond ook volop bezig met het controleren van de feiten. Het verkeer naar de drie grootste fact-checking-projecten in de Verenigde Staten is dit jaar ver gestegen, misschien vanwege de overvloed aan feiten betwiste verklaringen de laatste tijd.

Gezien het succes van het experiment van maandag, zal NPR het proces waarschijnlijk herhalen met de resterende debatten in de presidentsverkiezingen, zei Eads. De factcheck zag een bovengemiddeld mobiel gebruik en torenhoge tijd op de site (meer dan negen minuten), wat aangeeft dat mensen de artikelpagina op hun telefoon openden en deze tijdens het debat als tweede scherm gebruikten.

De mond-tot-mondreclame was ook bemoedigend, zei hij.

'Een van de dingen die ik op Facebook zag, was dat mensen het 'politieke berichtgeving voor volwassenen' noemden', zei Eads.

Noot van de redactie: dit verhaal is bijgewerkt.