Weten baby's iets wat wij niet weten over gras? Waarom vermijden ze het?

Dat wordt vaak gezegd baby's En honden zijn twee van de beste beoordelaars van karakter, en hun capriolen zijn meer dan alleen iets waar we via virale video's of memes online overheen stromen. Baby's kunnen ons ook dingen leren door alleen hun gedrag, en hun gedrag is bestudeerd op een psychologisch niveau gedurende tientallen jaren. Verschillende theorieën, tests, vormen van onderzoek en casestudy's hebben baby's als hoofdrolspelers gebruikt.

Omdat baby's nog niet zover zijn dat ze volledig kunnen communiceren, kunnen conclusies worden getrokken door middel van lichaamstaal, gezichtsuitdrukking en andere indicatoren van wat de baby mogelijk denkt. Hoewel geen twee baby's helemaal hetzelfde zijn, zijn er patronen die mensen kunnen herkennen als het gaat om gemeenschappelijk gedrag. Een virale video vermoedt dat een baby die actief gras vermijdt, een teken kan zijn van iets meer. Maar waarom vermijden baby's gras?

Waarom vermijden baby's gras?

Twitter-gebruiker @ Hana721107 heeft een virale video geüpload die sindsdien zijn ronde doet over het platform. In de video is te zien hoe baby's op blote voeten actief vermijden om op gras te stappen, maar geen probleem hebben om contact te maken met andere oppervlakken.

De video verzamelt meerdere voorbeelden van merkwaardig gedrag, waarbij veel baby's hun benen kruisen of ze strekken om hun voeten weg te houden van het gras beneden. Elke baby wordt in een ander scenario gezien, maar gedraagt ​​zich hetzelfde.

Waarom vermijden baby's gras? De eigenaardige reactie op gras is niet zozeer een waarschuwend verhaal als sommigen misschien willen geloven. Ouders deelt de wetenschappelijk onderbouwde reden, en het is volkomen logisch. 'De stekelige textuur en het gevoel van gras zijn heel anders [van] het zachtere en comfortabelere gevoel van tapijt, tegels en houten oppervlakken op hun voeten, handen en lichaam, dus baby's zijn er vaak bang voor', kinderarts Gina Posner, MD gezegd.

Vaderlijk stemt in op het gesprek om te vermelden dat voor baby's de textuur van gras kan worden beschouwd als een sensorische overbelasting. De ontwikkelingssnelheid van het zenuwstelsel van een baby maakt ze des te kwetsbaarder voor vreemde beelden, geluiden, geuren of smaken; van gras wordt gezegd dat het een extremere reactie veroorzaakt door een onderontwikkeld zenuwstelsel.

Er is nog een andere hypothese waarom baby's gras vermijden.

A Yale-studie registreerde hoe baby's reageerden op een verscheidenheid aan objecten, waaronder alledaagse planten waarmee ze in contact zouden komen. Tijdens het experiment werd opgemerkt dat baby's meer aarzelen om planten aan te raken en zei dat deze reactie werd waargenomen bij baby's vanaf acht maanden oud.

Er werd gezegd dat de afkeer van een baby voor gras een voorouderlijk instinct zou kunnen zijn om elk mogelijk risico op vergif te vermijden. Ook al hebben mensen zich aangepast, die voorzichtigheid zit nog steeds in onze hersenen verankerd.

Als je je zorgen maakt dat je baby erop staat dat ze niet in contact komen met gras, wees dan niet bang. Hoewel het misschien een eigenaardige eigenschap lijkt, is het vermijden van gras voor baby's meer dan alleen een Instagrambaar moment. Het zou een bewijs kunnen zijn van hun instincten die zijn verfijnd om mensen eeuwenlang in leven te houden of om te bewijzen dat ze op de goede weg zijn voor een gezonde neurologische ontwikkeling.