Waarom Jonah Lehrer’s ‘Imagine’ ondanks de problemen het lezen waard is

Stel je voor dat je een ernstig gebrekkig boek leest. De gebreken zijn uitgegroeid tot een schandaal, dus je besluit het te lezen om meer te weten te komen over al het geroezemoes. Terwijl je leest, kom je dit veelbesproken probleem tegen, en dan dat ene.

In plaats van het in zijn schande achter te laten, merk je dat je verloofd bent en de pagina's omslaat, en plotseling grijpt je hand naar de markeerstift om deze uitstekende paragraaf over de oorsprong van creativiteit te markeren, en dan die.

Je vindt het boek leuk, echt leuk, maar je kunt het niet eens aanbevelen omdat je niet als een sukkel wilt klinken, en bovendien roept de uitgever, na een verkoop van 200.000 in hardcover, alle onverkochte exemplaren terug. Maar je vindt twee exemplaren bij een plaatselijke boekhandel, en je begint het te lezen, en je vindt het steeds leuker. Stel je voor dat.

Stel je voor dat het boek dat ik beschrijf 'Imagine' heet, geschreven door het uit de roulatie zijnde wonderkind Jonah Lehrer. Stel je voor dat ik de lezer ben.

Lehrer heeft zichzelf in de problemen gebracht voor ten minste vier vermeende - en in sommige gevallen bewezen - literaire overtredingen: verzinsel, plagiaat van anderen, zelfplagiaat (recycling van ouder werk) en snel en los spelen met het bewijsmateriaal. Hij loog ook om te verbergen dat hij een citaat had gemaakt dat aan Bob Dylan werd toegeschreven. Samen ziet het verzamelde bewijs er vernietigend uit. Maar niet alle zonden, ik sta op het punt te betogen, zijn even zwaar. Laten we ze opsplitsen.

1) Om een ​​ouderwetse krantenterm te gebruiken, Lehrer 'doorgesluisd' een citaat van Bob Dylan, een zinloze en zinloze daad omdat zijn verfraaiing gemakkelijk werd gedetecteerd en niets toevoegde aan het algehele effect.

2) Lehrer had de gewoonte om eerder werk te hergebruiken, soms woord voor woord, dat de puriteinen 'zelfplagiaat' hebben genoemd. Voor mij is dit de meest belachelijke van vermeende literaire zonden. Uitgevers hebben het recht origineel werk te verwachten. Als lezer kan het me NIET schelen (ja, ik schreeuw). Als het goed spul is, laat het me dan hebben.

3) De auteur is bekritiseerd omdat hij de wetenschap – in zijn geval de neurologie – vereenvoudigt tot buiten de erkenning van wetenschappers. Het lijkt erop dat Lehrer geen Oliver Sacks is, maar hij weet veel meer over de hersenen dan ik, en ik schaam me niet - of ik nu een nieuw muziekinstrument, een golfswing of een beetje hersenwetenschap aan het leren ben - om worden geleid door babystapjes.

4) Een verwante beschuldiging is dat Lehrer lijdt aan een ongebreidelde arrogantie die hem verleidt - zoals wij allemaal - om de werkelijkheid vorm te geven ter ondersteuning van een soort conceptuele netheid. Als je je werk bouwt rond de onthulling van verrassende theorieën, heb je het vermogen nodig om zowel te laten zien als te vertellen, en er zal een drang zijn - aangezien dit literatuur is en geen pure wetenschap - om bovenop de koffer te zitten totdat deze sluit.

Je zou denken dat deze kwesties, bij elkaar opgeteld, het boek van mijn serieuze aandacht zouden diskwalificeren. Stel je mijn verbazing voor toen ze dat niet deden.

Ik schaam me bijna om de volgende verklaring af te leggen: het lezen van het boek 'Imagine' heeft me geholpen mijn wereld en mijn vak te begrijpen, en wat kun je nog meer verwachten van een non-fictieboek.

In mijn schijnbare verwarring ben ik hier niet het slachtoffer van de handigheid van de auteur, maar van een esoterisch maar cruciaal stukje oude katholieke theologie. Ik leerde het op de universiteit toen we de sacramenten bestudeerden - die uiterlijke tekenen van Gods genade, zoals de doop en de eucharistie. Hoe werken deze heilige rituelen? De Latijnse uitdrukking - dit is uit het hoofd, ik heb het niet kunnen bevestigen - is af fabriek geëxploiteerd . De vertaling is onhandig: 'van het werk dat wordt gewerkt.'

In gewoon Engels, als de dominee water op het hoofd van het kind giet en de juiste woorden spreekt, wordt dat kind gedoopt. En hier is het genie: dat kind wordt gedoopt zonder rekening te houden met de morele toestand van de dominee (godzijdank!). De minister kan een racist, een verkrachter of een bankrover zijn. Het maakt niet uit of het 'werk' gedaan is.

Gebrekkige auteurs maken boeken die 'werken' voor de lezer. Ik leerde deze les op een vreemde plek: een limousine die een kleine groep vervoerde naar een speciale uitzending van de Oprah Winfrey Show.

Op die dag zou Oprah James Frey aan de schandpaal nagelen voor de overdrijvingen en verzinsels in 'A Million Little Pieces'. Ik was uitgenodigd als criticus van Winfrey's eerdere steun voor het boek. Een andere man - ik heb zijn naam nooit gehoord - werd uitgenodigd om in het publiek te zijn en te verklaren dat het verhaal, in zijn ruwe weergave van verslaving, zelfs met zijn overdrijvingen voor hem 'werkte'.

Ik dacht dat Frey's boek een slecht boek was, zelfs vóór de onthullingen van fraude. Ik heb de degradatie van de verteller nooit overtuigend of onthullend gevonden.

Maar ik denk dat het boek “Imagine” iets waard is. Ik weet dat het op verschillende manieren voor mij werkte:

• Het bevestigde voor mij dat sommige van de methoden die ik als schrijver en docent gebruik, zoals brainstormen of revisie, valide zijn, gebaseerd op wetenschappelijke kennis van hoe de hersenen werken.
• Het hielp me om de delen van creativiteit die sterk individualistisch zijn en die sociaal zijn, duidelijker te zien, en zo te profiteren van samenwerking.
• Het vergde een interdisciplinaire benadering, waarbij voorbeelden en anekdotes uit veel verschillende velden werden getrokken, van schrijven tot ontwerp tot marketing tot uitvinding.
• De auteur is goed in het helder uitleggen van technische onderwerpen, een prachtige deugd voor een schrijver. Er is een speciaal talent voor nodig om harde feiten om te zetten in gemakkelijk leesbare, het creëren van een zin als: 'Het blijkt dat de hersenen twee verschillende wegen bevatten om woorden te begrijpen, die elk in een andere context worden geactiveerd.' Ik herinner me geen zin in dit boek die ik twee keer moest lezen - behalve voor plezier.

Het helpt niemand om 'Imagine' in een soort literair geheugengat te deponeren. Corrigeer zijn fouten. Voeg een verontschuldiging toe. Maak het allemaal transparant. Maak het beschikbaar voor nog eens 200.000. Jonah Lehrer kan met het geld doen wat hij wil. Het maakt mij niet uit dat een auteur wordt beloond voor slecht gedrag. Ik heb het te druk met leren.

Correctie : De naam van Oliver Sacks was oorspronkelijk verkeerd gespeld in dit verhaal.