Bone Tomahawk: mythe of realiteit? Het ware verhaal verkennen

Amusement

‘Bone Tomahawk’ is een westerse horrorfilm uit 2015, geregisseerd door Steven Craig Zahler, met in de hoofdrollen Kurt Russell, Patrick Wilson, Matthew Fox, Richard Jenkins, Lili Simmons en anderen. In het centrum van Bright Hope bevindt zich het kloppende hart van het verhaal. Sheriff Franklin Hunt van Kurt Russell organiseert een bende groep voor een riskante reddingspoging om de inwoners van de stad te bevrijden die zijn ontvoerd door de Troglodytes-stam.

De toewijding aan de personages in “Bone Tomahawk” is wat het onderscheidt van de rest. Het is meer dan alleen een achtervolging of een gevecht; het is een reis naar de harten van deze gecompliceerde, glorieus onvolmaakte mensen. Je kunt niet anders dan betrokken raken bij elk lid van het reddingsteam, omdat het niet alleen maar kartonnen uitsnijdingen zijn, maar eerder een bundel eigenaardigheden en ingewikkeldheden. Laten we de feiten uiteenzetten als u zich door het goedgeschreven personage in de film en de weergave van het Wilde Westen afvraagt ​​of het verhaal van “Bone Tomahawk” op de werkelijkheid is gebaseerd.

Is Bone Tomahawk een waargebeurd verhaal?

Bone Tomahawk is helaas niet gebaseerd op een echt verhaal. Het is rechtstreeks afkomstig van schrijver-regisseur Steven Craig Zahler, een schrijver die filmmaker is geworden, en zijn briljante en fantasierijke geest. De film is een wilde, eigentijdse ravotten door het westerse genre, compleet met een gezonde portie brutaliteit en een vleugje angst. Hoewel het een wending heeft die ervoor zorgt dat het publiek zich op de best denkbare manier aan hun hoed blijft vastklampen, is het vergelijkbaar met de westerns die we kennen. ‘Bone Tomahawk’ doet meer dan alleen de gebaande paden van klassieke westerns volgen. In plaats daarvan neemt het een directe route naar de kern van overleving en primitieve terreur. De dappere personages uit de film worden geconfronteerd met dodelijke bedreigingen en gebeurtenissen waar iedereen nachtmerries van krijgt.

We kunnen niet anders dan hun angst, wanhoop en pure wil om te overleven voelen terwijl we zien hoe ze worstelen met deze situaties van leven of dood. Dit hartverscheurende, primitieve gevecht vergroot de terreur tot huiveringwekkende proporties. Je zit daar middenin, je steunt ze en hoopt op hun voortbestaan, alsof het jouw eigen lot is. Craig erkende in een interview dat hij altijd al fan was geweest van westerse films toen hem werd gevraagd waar hij het idee voor deze westerse horror vandaan haalde. Met ‘Bone Tomahawk’ maakte hij zijn zevende uitstapje naar het westerse subgenre. Zijn harde westerse werk ‘Wraiths of the Broken Land’, dat zich in een vergelijkbaar tijdperk afspeelt, diende als inspiratiebron voor deze onderneming.

Craig vond dat het tijd was om te gaan regisseren, nadat hij gefrustreerd raakte omdat hij ongeveer twintig scenario's in Hollywood had verkocht zonder dat er ook maar één werkelijkheid werd. Deze verschuiving was logisch gezien zijn ervaring als theaterregisseur en cameraman. Zijn producer, Dallas Sonnier, en zijn agent bij UTA, Julien Thuan, spoorden hem aan om een ​​western op zich te nemen nadat hij aanvankelijk had nagedacht over een film met horrorthema. Craig zei: 'Ze vroegen of ik Wraiths of a Broken Land als een low-budgetfilm kon maken, en ik schrijf liever westerns dan horror.'

“Voor mij zou het comprimeren van iets van ongeveer 90.000 woorden in de lengte van een film niet zo creatief bevredigend zijn, omdat ik zoveel dingen zou moeten weghalen dat zelfs een geweldige filmversie ervan altijd kleiner zou aanvoelen. dan het boek”, vervolgde de regisseur. In plaats daarvan zal ik nog een reddingsmissie western maken, maar deze keer wil ik experimenteren met een aantal nieuwe ideeën, vooral het creëren van mijn eigen stam. En dat is iets meer beïnvloed door verloren racefictie, met name het werk van H. Rider Haggard, dan door westerns. Dat was toen het begin. Er was ongetwijfeld geen film die ik probeerde te imiteren.

Kurt Russell, die in de film sheriff Franklin Hunt speelt, legde uit waarom hij besloot het project op zich te nemen: “Ik vond de spaarzame en onderscheidende schrijfstijl van Zahler bijzonder aantrekkelijk, en ik zag het als een uitzonderlijke kans voor een filmproject.” ‘Bone Tomahawk’ wordt door sommigen gecategoriseerd als een horror-western, hoewel Russell gelooft dat ‘Gory Western’ een passendere classificatie is. Russell herkende hoe de film een ​​subtiel begin had, een vakkundig opgebouwde spanning en een dramatische climax die de kijker oog in oog bracht met de sombere realiteit van de hoofdrolspelers.

Russell was vooral ontroerd door de portretten door de personages van mannen van een andere leeftijd die met een vreemd en gevaarlijk scenario werden geconfronteerd, waarbij hij benadrukte hoe het idee van mannelijkheid in de loop van de tijd is veranderd. Hij erkende de moeilijkheid om deze individuen tot leven te brengen en vond dat het script een meeslepend verhaal had. Hij geloofde in het concept ondanks de financiële beperkingen, omdat hij dacht dat het verhaal origineel en boeiend was. Zijn toewijding aan de film werd verder versterkt door zijn vermogen om zich echt met zijn karakter te identificeren. Dus ik denk dat de moord op het einde het publiek in hun schoenen plaatst; je wordt geconfronteerd met een vreselijke dood, recht in het gezicht, zei Russell. Ze waren zich er enigszins van bewust dat dit een mogelijkheid was, maar toch gingen ze.

Ik dacht dat dat een heel interessante taak zou zijn, dus ik vond de manier waarop Craig het op papier presenteerde leuk, vervolgde Russell. Ik keek ernaar en geloofde dat er methoden waren om deze film te maken zonder veel geld, en ik wilde gewoon zien dat hij gemaakt werd. Bij deze films waar geen geld voor is, moet je ze natuurlijk snel filmen. Het was gewoon een van die films waarvan ik dacht: “Ik wou dat deze film gemaakt was; Ik wou dat ik die rol had kunnen spelen; Ik begrijp het.' Ik werd aangetrokken door de manier waarop hij het schreef omdat het een western was, dus daarom.

Patrick Wilson, die bekend staat om het spelen van enge personages in films als 'Insidious', gaf toe dat 'Bone Tomahawk' inderdaad zijn griezeligste onderneming was. Patrick speelt Arthur O’Dwyer in de film en maakt deel uit van de hechte groep die zich inzet om de lokale bevolking te redden. Ik geloof dat je gelijk hebt, zei Partick tijdens een gesprek met Roger Ebert. Het bevat de meest bloederige scènes, dus ik denk dat dit waarschijnlijk het geval is. Maar of de film nu wel of niet enkele grafische sequenties bevatte, ze helpen de ambitie van de film om radicaal te zijn te karakteriseren. Het enige wat ik wilde was een western vinden om in te spelen. Ik kwam echter wat laat aan toen ik dit script kreeg. Het was vrij eenvoudig om naast Wyatt Earp aan boord te gaan, omdat Kurt Russell, Richard Jenkins en Matthew Fox er al bij betrokken waren.

Alles overziend is het vrij duidelijk dat de film uit 2015 een fictiewerk is zonder enig verband met feitelijke gebeurtenissen. Deze film onderzoekt het westerse genre tot in detail en bevat horroraspecten die niet tot de standaard jump scares of paranormale hocus-pocus behoren. Het is ook niet de gemiddelde westerse horrorfilm. De rauwe, diepgewortelde en zenuwslopende terreur die hier wordt afgebeeld weerspiegelt de grimmige realiteit van de menselijke conditie en de harde realiteit van het Wilde Westen. Maar ‘Bone Tomahawk’ schittert echt vanwege zijn verbazingwekkende vermogen om deze thema’s te combineren met een meeslepend, karaktergedreven verhaal.