Van Woodward en Bernstein tot data-crunching-nerds: lessen uit de explosieve Paradise Papers

Goedemorgen. Hier is ons ochtendoverzicht van al het medianieuws dat u moet weten. Wil je deze briefing elke ochtend in je inbox ontvangen? Abonneren hier .

Wereldwijde onthullingen over belastingparadijzen

'Je denkt aan onderzoeksjournalistiek en je denkt aan Woodward en Bernstein en je denkt aan een ontmoeting met Deep Throat op de parkeerplaats om 2 uur 's nachts. We zijn van Woodward en Bernstein naar nerds gegaan die enorme datasets bekijken... Het is het tijdperk van het lek.'

dat is Luke Harding , een geweldige verslaggever voor The Guardian, terwijl hij aan zijn zeer sobere bureau in de Londense redactiekamer van de krant zit tijdens een Vice-documentaire op HBO. Het is een echt kijkje in de Guardian en mediacollega's over de hele wereld die verbazingwekkende verhalen blijven vertellen over 'The Paradise Papers'. De documentaire zelf maakte deel uit van buitengewone discretie die vanaf het begin van het project op 27 maart in München tot de onthulling zondag op meerdere platforms werd getoond.

Dit is het resultaat van een gigantisch lek van documenten, gerelateerd aan een advocatenkantoor in Bermuda, die de facto belastingontwijkers zijn geweest in een saga die volgt op 'The Panama Papers'. Veel bekende mensen en bedrijven zijn in de val gelokt, waaronder Apple, de Koningin van Engeland , Madonna , Bond en de Amerikaanse minister van Handel Wilbur Ross , onder tientallen anderen. Het in Washington gevestigde International Consortium of Investigative Journalists hield opnieuw toezicht op de inspanning, dit keer met 13,4 miljoen records en 380 journalisten van 96 nieuwsorganisaties die op zes continenten in 30 talen werken.

Harding's opmerkingen brachten me ertoe hem woensdag te bellen en hij opende door heel duidelijk te maken dat het niet zijn bedoeling was om Woodward en Bernstein in het minst te denigreren, maar, zeker, 'veel van waar ik in ben gezogen, heeft betrekking op deze mega-datasets ' en hoe een nieuw soort expertise moet worden opgenomen. De hoeveelheden informatie die in Edward Snowden's lekken, zijn de Panama Papers en de Paradise Papers zo groot — en soms zo aanvankelijk onbegrijpelijk — dat er geheel nieuwe systemen voor het verzamelen, archiveren en analyseren moeten worden gebruikt, of zelfs gecreëerd.

'Data is een startpunt, een springplank naar meer traditionele Woodward- en Bernstein-achtige ontmoetingen op parkbanken en het schuiven van mobiele telefoons achter de toonbanken van koffiebars', zegt Harding, een bekroonde verslaggever die verslag deed van de oorlogen in Irak en Afghanistan en is een expert op het gebied van Rusland. Hij heeft boeken geschreven over Poetins maffia-achtige bestuur en Snowden, met zijn laatste, 'Samenzwering: geheime ontmoetingen, vies geld en hoe Rusland Donald Trump hielp winnen' komt volgende week uit via Penguin Random House.

En de datacrunchers zijn over het algemeen een stuk jonger dan Harding, die 49 is en zichzelf niet als een data-nerd beschouwt. 'De data brengen je maar zo ver als het jou brengt. Je moet je uiteindelijk wenden tot menselijke bronnen. En dat was bij deze (de Paradise Papers) zeker het geval.'

Het is een reden waarom de betrokkenheid van verslaggevers zoals hij belangrijk was. Zegt Mike Hudson , hoofdredacteur van het internationale consortium: 'Hij was een goed mens om in het team te hebben, als agressieve graver, ervaren en geïnformeerde verslaggever over Rusland en journalist die niet bang is machtige mensen boos te maken.' Inderdaad, hij was verdreven uit Rusland als resultaat van zijn werk wees blijkbaar de eerste Britse journalist de deur sinds het einde van de Koude Oorlog.

De onthullingen over miljardair Rus Yuri Milner en Amerika's Ross had een grondig begrip van Rusland en zijn corruptie nodig, en dat is iets in zijn straatje. Je hebt intellectueel en journalistiek kapitaal nodig - namelijk een staat van dienst - om echte mensen aan het praten te krijgen. Je kunt niet naar een computerscherm zitten staren.

De documenten zijn gelekt naar twee verslaggevers in de Suddeutsche Zeiting in München. Dat is de reden waarom de eerste massale bijeenkomst van verslaggevers en redacteuren van over de hele wereld, waaronder de Guardian en de New York Times, in haar kantoren werd gehouden. De hoeveelheid discretie die daarna volgt is nogal verbazingwekkend, vooral omdat, zoals Harding opmerkt, het enige wat je normaal gesproken hoeft te doen om een ​​verslaggever te lokken, hem of haar een paar drankjes is.

Er waren software-architecten nodig, evenals een gesloten en versleutelde Facebook-groep waar verslaggevers van over de hele wereld ideeën uitwisselden. De gegevens zijn verwerkt tot een doorzoekbare database. 'Om de perfecte journalist te zijn,' zegt Harding, senior internationale correspondent van de krant, 'heb je de vaardigheden nodig van een forensisch topaccountant die $ 1.000 per uur rekent, de detectivevaardigheden van Sherlock Holmes en de rapportagevaardigheden van Woodward en Bernstein.'

Aangezien maar weinigen die variëteit bezitten, was het relevant om een ​​groep van ongeveer 400 te hebben, waaronder de financieel geletterden en degenen die gewoon goed waren in het werken met telefoons en het achtervolgen van overheidsfunctionarissen. Het multiplicatoreffect betekende dat het uiteindelijke product 'niet alleen twee keer zo goed was, maar 20 keer zo goed. Ik denk dat dit duidelijk de juiste weg is.'

Tot op de dag van vandaag kent niemand behalve twee Duitsers de bron van de lekken. Over discretie gesproken! Hetzelfde gold voor de Panama Papers. Nogmaals, zoals Harding opmerkt: 'Niemand heeft geklaagd, niemand heeft getweet' voorafgaand aan de overeengekomen publicatiedatum van 5 november (na het overwegen van alternatieve voorstellen van organisaties zoals The New York Times). Dus ze hadden al die maanden ideeën uitgewisseld, elkaar de contouren van verschillende verhalen laten zien en correspondeerden in versleutelde chatrooms. Ze deelden zelfs vervelende brieven van individuen (inclusief advocaten) die niet wilden dat ze iets zouden publiceren.

Maar dat deden ze, met die potpourri van vaardigheden die op een collaboratieve manier werden versmolten. Samen, concludeerde Harding, was het een krachtige organisatie. Nu is hij van mening: 'Als je belasting hebt ontweken en een brief van het consortium krijgt, weet je misschien dat het spel voorbij is. Wat goed is. Dan zitten we in de juiste business.'

Oh, dit is echt een prachtig stukje werk. Hier is het consortium website over het werk tot nu toe . En als je de inspanning van Apple van het duo van The New York Times hebt gemist Jesse Drucker en die van het consortium Simon Bowers , die in The Times stond, bekijken .

De ochtend Babel vanuit Peking en Pyongyang

CNN's 'New Day' was sterker dan ochtendrivalen in het verslaan van president Troef in het buitenland, omdat het lang niet in een studio zat en eigenlijk verslag deed. De anderen hadden de neiging om veel tijd te besteden aan (a) het bashen van Sen. Mitch McConnell omdat ze een belemmering vormen voor belastinghervorming, net als 'Trump & Friends' (hoewel de anti-McConnell-lijn door Steve Bannon werd niet uitgebraakt door een dubieuze co-host Brian Kilmeade ) of (b) het aankondigen van slechte goedkeuringsclassificaties van Trump een jaar in zijn ambtstermijn, net als 'Morning Joe'.

CNN's Jeff Zeleny in Peking merkte op dat Trump 'de eerste president werd sinds' George H.W. Bush niet aandringen dat een Chinese president vragen van de pers beantwoordt op een gezamenlijke persconferentie.' Dit was omdat Trump de Chinezen niet opvallend de schuld gaf van ons handelstekort, wat een mantra was van zijn verkiezingscampagne.

Will Ripley , die opnieuw een van de weinige westerse journalisten in Pyongyang, Noord-Korea was, informeerde ons over de grenzen van de Amerikaanse mediaretoriek als het gaat om het beoordelen van Trump. Redactiepagina-editors en prime-time kabel-tv-hosts, probeer dit maar eens uit de Noord-Koreaanse staatskrant over Trump in Peking te halen: zijn opmerkingen over Noord-Korea zijn 'Vuile retoriek die uit zijn snuit spuit als afval dat ruikt naar buskruit om oorlog te ontsteken .'

Chuck Todd over Trump en een 'doelwit' op zijn rug

De presentator van 'Meet the Press' werd geboren toen de show zijn 25-jarig jubileum vierde. Nu helpt hij zijn 70e te vieren. In een gesprek met Poynter , hij is ruimdenkend, inzichtelijk, bescheiden en ook bezorgd over de huidige stand van zaken in de media waarin slechts een enkele zin kan leiden tot een oneerlijk Twitter-spervuur. En wees ervan op de hoogte dat er geen tekort is aan potentiële Republikeinse gasten en analisten die het als gast beschouwen, juist omdat ze bang zijn voor vergelding door Trump omdat ze worden gezien als iemand die hem zelfs maar in het minst heeft gekruist.

Een niet-Biden-verhaal

Een Axios-nieuwsbrief van de achtenswaardige wervelende derwisj Mike Allen luidde zijn interview in met Joe Biden: 'Axios PM: Biden verscheurt het 'nepnationalisme' van Trump.

Het werd snel opgepikt door velen, waaronder De heuvel en Nieuwsweek . Het enige probleem is dat het niet zo nieuw is. Hij had net vrijwel dezelfde constructie gebruikt in Salt Lake City verschijning , onder vermelding van 'halfbakken nationalisme en neppopulisme', en deed twee weken geleden in grote lijnen hetzelfde in een toespraak in Thousands Oaks, Californië . John McCain heeft gebruikt de 'halfbakken, onechte nationalisme' frasering vroeger ook.

Greta van Susteren's app

Als TechCrunch notities , 'Voormalig kabelnieuwsanker' Greta Van Susteren is klaar om de app-markt te betreden met een verontschuldiging-app, volgens een Facebook-bericht dat ze plaatste. Van Susteren zegt in de post dat ze haar eerste app, 'Sorry', waar ze al meer dan een jaar aan heeft gewerkt, zal uitbrengen, om mensen excuses aan elkaar te laten sturen.

“SNAPCHAT EN INSTAGRAM staan ​​op het punt om wat concurrentie te krijgen! Je kunt verontschuldigingen van een vriend 'accepteren of afwijzen' (die privé worden gehouden tussen jou en je vriend) of verontschuldigingen 'aanvaarden of afwijzen' van publieke figuren die we ALLEMAAL te zien krijgen en stemmen om te accepteren of af te wijzen.'

Hé, iedereen die nog leeft die zich de slogan 'Liefde betekent dat je nooit sorry hoeft te zeggen' uit de Erich Segal roman, 'Love Story', omgezet in de film uit 1970 met Ryan O'Neal en Ali MacGraw ? Duidelijk niet geschikt voor de leeftijd van de app.

Duke-verslaggevers hoeven niet te solliciteren

Binnen Hoger Ed rapporten , 'Voor Duke University-studenten die geïnteresseerd zijn in het leren over hedgefondsen en de economische krachten die hen drijven, is Economics 381S - Inside Hedge Funds, gegeven door Linsey Lebowitz Hughes, een docent economie - waarschijnlijk een goede plek om te beginnen.'

'Er is maar één klein minpuntje, vond zes opsommingstekens op de voorpagina van de cursussyllabus. 'Iedereen die in de staf van The Chronicle zit, mag deze les niet volgen.'

'Toen ze deze bepaling tegenkwamen, schreven medewerkers van The Chronicle, de studentenkrant van Duke, er natuurlijk een artikel over. Ambtenaren van de economische afdeling hebben sindsdien de mond gesnoerd.'

Imitatie is de oprechtste vorm van vleierij van InfoWars

Opmerkingen BuzzFeed: 'In de afgelopen drie jaar heeft de complotsite InfoWars meer dan 1.000 artikelen van de door de Russische staat gesponsorde omroep RT naar haar website gekopieerd, allemaal zonder de toestemming van RT.'

'Volgens gegevens van BuzzSumo-trackingwebsite voor sociaal delen , zijn er sinds mei 2014 minstens 1.014 RT-artikelen opnieuw gepubliceerd op InfoWars. De artikelen verschenen op InfoWars met een naamsvermelding voor RT, maar een woordvoerder van de Russische omroep vertelde BuzzFeed News dat InfoWars geen toestemming had om de inhoud ervan opnieuw te publiceren .'

Ingetogen kop van de dag

'Worstellegende Ric Flair dronk 15 drankjes per dag, sliep met 10.000 vrouwen, documentaire onthult'

Ja, foxnews.com , maar ESPN's 'Nature Boy', dat deel uitmaakt van de '30 on 30'-serie, is een geweldige documentaire over de professionele worstelaar en het nieuwsgierige culturele icoon. Het is een meeslepend portret van een selfmade en gecompliceerde man. Hier is de trailer . Onbedoeld herinnert het journalisten aan de kracht en de misvatting van karikatuur in het rapporteren over mensen. En misschien, als we aan Trump denken, de kracht en grenzen van showmanship, als een stuk van het U.S. News & World Report suggereert .

Leider van de dag

Van Columbia Journalism Review: 'Professor' Carl T. Bergstrom begon zijn eerste lezing voor INFO198 aan de Universiteit van Washington met een verklaring over Amerika. 'Er is zoveel bullshit', zei hij, terwijl hij vorig voorjaar 160 studenten opkeek. 'We verdrinken erin.' Het publiek van Bergstrom leek niet verrast of verontwaardigd over zijn fraseologie. Dat woord hadden ze vast wel eens eerder gehoord, maar ze herkenden het ongetwijfeld ook van de titel in de cursuscatalogus: 'Calling Bullshit in the Age of Big Data'.

De stukken gaan over hoe 'minstens een dozijn universiteiten in het hele land soortgelijke lessen hebben gelanceerd of plannen, met behulp van 'Calling Bullshit' en het curriculum van Stony Brook University's Center for News Literacy als sjablonen. Ook het secundair onderwijs is enorm in de belangstelling komen te staan, waarbij wetgevers in ten minste 15 staten wetten hebben ingevoerd of recentelijk hebben aangenomen die digitaal gericht mediawijsheidsonderwijs op openbare scholen verplicht stellen.'

Waarom Harvey Weinstein en Peter Thiel elkaar misschien verdienen

Het onsmakelijke bestrijdt het onsmakelijke. Rapporten Deadline, 'Na het krijgen van wat het noemt een 'hoog aantal' reacties op de initiële aanbod van een 'bounty' van $ 100.000 om claims te financieren tegen Harvey Weinstein , de Peter Thiel -ondersteunde startup Legalist is nu gelanceerd #MeTooTales . De vertrouwelijke telefonische hotline en het online forum bieden juridische ondersteuning aan slachtoffers van seksuele Intimidatie .'

'De verhuizing heeft een zakelijke inslag. Bedrijven zoals Legalist proberen vaak te profiteren van zaken die de krantenkoppen halen (het datalek bij Equifax is een ander recent voorbeeld) om hun diensten te verkopen. Bovendien heeft de oprichting van Legalist en andere financiële instellingen voor geschillen, die hun activiteiten financieren met aandelen van winnende vonnissen van eisers, maakte sommige journalisten zenuwachtig in het kielzog van de Gawker geval.'

En mocht je het gemist hebben, hier is Vanity Fair over Thiel's begeleiding van Trump en het feit dat hij in aanmerking komt voor een inlichtingenpost.

Lijn van de nacht

' Anderson, laat me heel eerlijk zijn en niet egoïstisch,' zei Bernie Sanders naar Anderson Cooper op CNN.

Zou je op een dag niet willen dat iemand zou zeggen: 'Anderson, laat me totaal dubbelzinnig zijn en grotesk egoïstisch.'

Inzicht van Down Under

Australische lezer Glenn Dyer zag het item van woensdag over de hoofden van de Washington-bureaus, die opmerkten dat Trump graag aardig gevonden werd door de pers en schrijft: 'Down Under een politicus (een 'pollie') die de media (of iemand anders met autoriteit, zoals een zakenman of een tv of filmster of zanger) staat bekend als een 'mediataart' of een 'een beetje een taart'.

De aanval van Donna Brazile

Op weg om mijn kinderen op school af te zetten, was ik van plan om de lokale 7-Eleven te bekijken om te zien of Brazile daar ook was, haar boek aan het rondsnuffelen. Gisteravond was ze aan het duelleren, en grotendeels ontwapenend, een geklungel Tucker Carlson op Fox, die niet de liberale hoofdhuid kreeg die hij wenste. Ze is overal en houdt het boek vaak voor de dichtstbijzijnde camera.

Helaas, vanaf vanmorgen was ze een beetje afgevallen Amazon's bestsellerlijst , hoewel nog steeds op een formidabele nummer 6. Ze volgt onder meer de voormalige Chicago Tribune-fotograaf Pete Souza , wiens boek over zijn jaren als officiële fotograaf van president Obama nummer 2 was.

Correcties? Tips? Gelieven mij te e-mailen: e-mail . Wilt u deze samenvatting elke ochtend per e-mail ontvangen? Registreer hier .