Huurder blijft griezelige briefjes vinden - blijkt dat hij koolmonoxidevergiftiging had en zich niet kon herinneren dat hij ze had geschreven

Populair

Stel je voor dat je alleen woont en midden in de nacht wakker wordt en naar het toilet moet. Nadat je door de duisternis hebt gerommeld en naar het toilet bent gegaan om je behoefte te doen, merk je iets op een nachtkastje dat zichtbaar is in het nagloeien achter je dat je slaapkamer binnensijpelt.

Artikel gaat verder onder advertentie

Zijn een Post-it-briefje . Het handschrift lijkt van jou te zijn; u kunt zich echter niet herinneren dat u het briefje ooit hebt geschreven. Je schrijft de vondst eenvoudigweg toe aan een actie die overdag gedachteloos is uitgevoerd. Je gooit het in de prullenbak en gaat verder met je leven. De volgende dag verschijnt er echter een ander briefje. Nogmaals, je hebt geen idee wie dit briefje heeft geschreven of heeft achtergelaten.

Het klinkt als het begin van een horrorverhaal dat nergens goed eindigt, maar dat is precies wat er gebeurde met Redditor @RBradbury1920 nadat ze hadden gezegd dat ze merkten dat er een reeks Post-it-briefjes voor hen werd achtergelaten - en ze hadden geen idee hoe ze daar terechtkwamen. Zij hun verhaal geplaatst naar r/legaladvice omdat ze oprecht geloofden dat ze een stalker hadden die zonder dat ze het wisten in hun huis inbrak.

Artikel gaat verder onder advertentie

In eerste instantie, zegt Bradbury, lag er een briefje op hun bureau. 'Op 15 april vond ik op mijn bureau een geel Post-it-briefje in een handschrift dat niet van mij was, dat me herinnerde aan een aantal boodschappen die ik moest doen, maar waar ik letterlijk niemand over vertelde.'

Artikel gaat verder onder advertentie

Ze zeiden verder dat het briefje lukraak was geschreven, zodat het er niet meteen op leek alsof ze het hadden geschreven, dus gooiden ze het uiteindelijk gewoon in de vuilnisbak.

Na een paar dagen merkten ze echter nog een briefje in hun huis op: deze keer was het op de achterkant van hun bureaustoel geplakt en het handschrift was identiek aan het oorspronkelijke briefje dat ze vonden.

Bradbury dacht dat er iemand met hen aan het rommelen was en besloot in hun huis rond te kijken; ze konden echter geen enkel bewijs zien voor een ‘inbraak’. Het is op dit punt in hun verhaal dat ze besloten hun webcam op te zetten om te proberen de Post-it-leaving psychopaat in kwestie op te nemen.

Artikel gaat verder onder advertentie

Ongeveer negen dagen later werd de Redditor echter wakker en vond nog een Post-it-briefje met de tekst: 'Onze huisbaas laat me niet met je praten, maar het is belangrijk dat we dat wel doen.' In de veronderstelling dat ze eindelijk de stiekeme notitieschrijver voor de rechter hadden weten te krijgen, rende Bradbury naar hun computer en begon in de map met de webcam te kijken.

Artikel gaat verder onder advertentie

Wat ze zagen moet hun huid doen kriebelen: de map was helemaal leeg. Het leek er niet alleen op dat de bestanden erin waren verwijderd, maar alle bestanden die zich in de prullenbak bevonden, werden ook verwijderd.

Een paar dagen later bleven ze een stapel blanco, verschillend gekleurde Post-it-briefjes boven hun appartement zien, die ze vervolgens op verschillende deuren en delen van hun appartementencomplex plakten.

In paniek wilde Bradbury weten wat ze konden doen om de situatie juridisch aan te pakken, maar ze hadden wel enige angst.

Artikel gaat verder onder advertentie

Ze wilden weten of ze in de problemen konden komen omdat ze de politie mogelijk op een wilde achtervolging hadden gestuurd, omdat ze niet konden bewijzen dat iemand anders deze Post-it-briefjes achterliet, eraan toevoegend dat het heel goed op een misdaad zou kunnen lijken die ze zouden hebben gepleegd. opzet die de politie mogelijk tijd en middelen zou kunnen verspillen.

Artikel gaat verder onder advertentie

'Zou ik in de problemen komen als ik geen externe bron hiervoor kan vinden? Ik wil er alleen zeker van zijn dat ik niemand zijn tijd verspil. Moet ik mijn huisbaas raadplegen? Degenen die ook in het complex wonen? ' vroegen ze aan het einde van de post.

Talloze mensen die op hun verhaal reageerden, speculeerden over wat de oorzaak van het probleem zou kunnen zijn, maar één grondig antwoord in het bijzonder van een gebruiker genaamd @Kakkerlak bleek uiteindelijk de sleutel: ze dachten dat het een ‘mentaal’ of een ‘fysiek’ probleem was. probleem dat mogelijk de oorzaak van Bradbury's probleem zou kunnen zijn.

Artikel gaat verder onder advertentie

'Je lijkt oprecht en dit lijkt niet de plot van een kort verhaal van Ray Bradbury te zijn', schreef Kakkerlak. 'Het is mogelijk dat uw huisbaas aantekeningen in uw appartement achterlaat, maar deze hebben geen enkele betekenis in de context waarin u ze beschrijft. Het is waarschijnlijk dat u de aantekeningen zelf schrijft, maar u vergeet het. Maakt u gebruik van Post- het merkt op als herinnering in andere delen van uw leven of werk? Ja, dit kan een probleem met de geestelijke gezondheid zijn. Mogelijk ervaart u een soort dissociatieve stoornis.

Kakkerlak vervolgt: “Of het kan een fysiek probleem zijn. U vertelde dat u een zeer ongebruikelijke smalle slaapkamer heeft zonder ramen; bestaat de kans dat u tijdens het slapen niet voldoende ventilatie krijgt, of dat er koolmonoxide lekt in uw kamer? het gebouw? Een goedkope CO-detector (die je sowieso zou moeten hebben) is een snelle manier om erachter te komen.

De gebruiker voegde eraan toe: 'Je kent je eigen medische en mentale geschiedenis en je andere ervaringen. Als je denkt dat deze incidenten misschien jijzelf bent, terwijl je aantekeningen voor jezelf schrijft, is het geen schande om iemand te vragen die gekwalificeerd is om je een mening te geven.'

Artikel gaat verder onder advertentie

En het bleek dat een van Kakkerlaks veronderstellingen juist was. Het bleek dat er verhoogde niveaus van koolmonoxide waren in het huis van Bradbury. Eén zo'n bijwerking van langdurige blootstelling aan verhoogde niveaus van koolmonoxide? Geheugenverlies . Zij hebben hun verhaal samengevat in een kernachtige analyse: 'Bedankt aan iedereen die suggesties heeft gestuurd en advies heeft gegeven over hoe verder te gaan – vooral aan degenen die een CO-detector hebben aanbevolen... want toen ik er een in de slaapkamer aansloot, stond er 100 ppm. TL;DR: Ik had een CO-vergiftiging en dacht dat mijn huisbaas mij stalkte.'