Waar is de biologische moeder van Simone Biles? Het gymnastiekicoon werd op 6-jarige leeftijd aangenomen

Als de meest gedecoreerde turnster in de geschiedenis, Simone Biles is echt de GEIT.

Het in Ohio geboren icoon is geweest records breken (ze is de enige Amerikaanse turnster die op elk evenement een wereldmedaille wint) en het overwinnen van grote obstakels (ze ervoer een gevaarlijk psychologisch fenomeen dat bekend staat als de twisties ) – en ze doet het nog steeds goed.

Door de jaren heen is Simone – wie was op 6-jarige leeftijd geadopteerd door haar grootvader van moederskant en zijn vrouw – heeft haar familie ook meerdere keren bedankt voor al hun liefde en steun tijdens haar ongelooflijke reis. Maar hoe zit het met haar biologische ouders? Wat is er met hen gebeurd?

Waar is de biologische moeder van Simone Biles?

Simone werd geboren op 14 maart 1997 in Columbus, Ohio, als zoon van Shanon Biles en Kelvin Clemons, die elkaar als tieners ontmoetten en geplaagd werden door verslavingsproblemen.

Simone en haar jongere zus Adria werden in een pleeggezin geplaatst, net als Shanons twee oudere kinderen Ashley Biles-Thomas en Tevin Biles-Thomas.

Toen Simone zes was en Adria vier, werden ze allebei geadopteerd door Shanons vader Ronald, samen met Ronalds tweede vrouw Nellie in Texas. Ondertussen gingen Ashley en Tevin bij hun oudtante (de zus van Ronald) wonen en bleven in Ohio.

In 2016, tijdens de Olympische Spelen in Rio (waar Simone uiteindelijk vier gouden medailles mee naar huis nam), de Dagelijkse mail sprak met Shanon, die zei dat ze sinds 2007 clean was en als thuishulpverlener werkte. Ze had nu ook twee jongere kinderen en zei dat ze goed met hun vader kon opschieten.

Shanon zei dat zij en Kelvin (die niet in Simone's leven is geweest) ook zo nu en dan contact houden en allebei ongelooflijk trots zijn op Simone.

'[Kelvin] belde me zondag net. Ik zei: 'Ik let op Simone, let jij op haar? Let je op haar? Bel me later terug.' ... Hij weet dat dit zijn dochter is en hij is erg trots op haar, 'zei Shanon.

Shanon zei dat nadat ze Simone en haar broers en zussen aanvankelijk ter adoptie had aangeboden, ze haar kinderen zes jaar lang niet had gezien.

'Het duurde zes jaar voordat ik mijn kinderen weer zag. Ik respecteerde mijn vader om de kinderen de overstap te laten maken; hij vond dat dit het beste voor hen was', zei Shanon en voegde eraan toe: 'Het was moeilijk om mijn kinderen op te geven, maar Ik moest doen wat ik moest doen; ik kon niet voor ze zorgen ... ik gebruikte nog steeds en hij wilde niet dat ik in en uit hun leven kwam als ik niet gelijk had.

Shanon zei dat ze begon te begrijpen waarom haar vader deed wat hij deed, en dat ze eerst aan zichzelf moest werken.

Ze zei ook dat zij en Simone de afgelopen jaren kort met elkaar hadden gesproken, maar nooit iets te persoonlijks hadden besproken. Shanon zei echter dat ze hoopte ooit die donkere periode van haar leven aan haar dochter uit te leggen.